HSV Veteranen 1
(2014-2015-2016)
laatst gewijzigd 16-2-2016
Toernooi-, wedstrijd en trainings-verslagen
=========================================================================
13 februari 2016 HSV - Parkstad 2: 3 - 1
Dit keer een verslag van een anonieme auteur.
Ik citeer
"
Je kent ze wel. Die dagen dat het net even anders gaat dan dat je verwacht. En achteraf zeg je dan. Het waren allemaal voortekenen van wat er ging komen.
Afgelopen zaterdag was het eigenlijk zo’n dag.
Ja, ik heb het over de overwinning van de HSV-Soixante-Neuf-FortyFive+Veteranen op het grote groene veld.
Het begon al dagen van te voren. In de appgroep zag je de afsplitsing al aan komen. Als je op maandag niet afzegt dan moet je je wurmen in allerlei excuses en smoezen om geoorloofd absent te zijn.
Het resultaat kwam dan ook van de niet-appers, de echte hardkern zeg maar. Focus op 1 ding...... Maar wat voor ding? ...... Later meer hier over.
Toen begon het verzamelen. Om 14:00 uur zouden zich 14,5 strijders zich moeten melden bij de leider. Enig verwarring ontstond toen de gemelde afzegging in verband de fysio toch als een jong veulen zich present meldde.
Kwart over 2 werden de laatste plaatsen ingevuld door opgetrommelde toeschouwers.
Ook de tegenstander was niet scherp of misschien wel van slag. Stedelingen in het platteland geeft altijd verrassingen. Zo zaten deze jongens in de kleedkamer naast ons.
Iets ongemakkelijk maar ja... er moest dus 2x gestreden worden. Een keer op het veld en 1x onder de douche. Ook dit was zo’n voorteken...... Later meer hier over.
De VET’s van HSV begonnen lekker met omkleden. De thermoshirts, de leggings en de handschoentjes gingen aan (voor sommige dan.... zouden de appers kunnen zijn.....maar die waren er toch maar niet).
Maar toen was het zo ver. Onbewust wisten we al dat we gingen winnen. Wat moet een tegenstander denken die 10 man ziet staan met een muis op de buik en de laatste man als enige met de tekst ‘B(L)ACK KNIGHT’ op de borst.
De voorhoede van de tegenstander was gewaarschuwd. Samen douchen met de ‘B.ACK KNIGHT’ .... ze keken wel uit.
En zoals altijd doet goed voorbeeld goed volgen. Om de psychologische oorlogsvoering verder op te schroeven deed ook een van de middenvelder zijn broek achterste voren. Dus deze linies waren op voorhand uitgeschakeld.
Verliezen konden we eigenlijk niet meer en moest onze voorhoede voor de winst zorgen. Maar dat wisten we toen nog niet..... We bekijken het achteraf en het is natuurlijk makkelijk om de koe in de BACK te kijken.
De eerste voortekenen kwamen eigenlijk al vrij snel uit. Met 10 minuutjes stonden we gewoon 1-0 voor. Helaas had de tegenstander inmiddels gezien dat de laatste man zijn shirt weer normaal had aangetrokken en nam het risico om aan te vallen.
Al snel kwam het gelijk. Nu wisten we dat de derde en vierde helft toch moeilijker ging worden om de ‘0’ te houden...... Later meer hier over.
Maar zou eindelijk het Heracles-Almelo-Voordeel van voorheen ons kunnen helpen ? Zou het zo maar zo zijn ... of was dit ook weer een voorteken. Het halve team van Parkcity stond op kunstgrassloffen.
Hoeveel voordeel kan je hebben op het sappige groene lange gras als je op ouderwetse stalen noppen staat.
De scheids had wel door dat de grensrechter van de tegenstander bijzonder traag was. Vlaggetje buitenspel duurde bijna tot de volgende aanval. De arbiter stond er eigenlijk alleen voor en liet zich helpen door de spelers.
Heel eerlijk en heel rechtvaardig, een vraag of het voorteken : ‘was hands ....echt hands’ en ‘de penalty een echte penalty’ ? Onze B.ACK KNIGHT was genadeloos meedogenloos en ..... hadzevlats 2-1.
Ook de tegenstander zag dat we ons mannetje stonden en dachten meer aan de derde helft dan het voetbal.
Met de voorsprong gingen we ook rusten. We konden niet te hard praten want de boys van Parkstad mochten natuurlijk niet horen dat we de joker werd ingezet en de goalie zijn shotje moest hebben in plaats van thee.
Was dit bijgeloof of toch een voortekenen.
Na een hoefs kwartiertje begon de 2de helft. De druk was voelbaar maar voor onze eigen waarde was het belangrijk dat de voorsprong met hand en tand werd verdedigd.
Omdat de derde helft ook moeilijk zou gaan worden gezien de afkomst van de mannen van Parkstad, moest wel op het veld het nekslagje gegeven worden. Weldra schoof de voorhoede de 3-1 binnen.
Met 2 puntjes verschil zouden we ons wel zonder al te veel emotionele schade en kleerscheuren door de derde helft kunnen loodsen om dan vervolgens richting de kantine te gaan voor de vierde helft......
Later meer hier over.
De parkstad-ters gingen over op het alles-of-niets spel. Menigmaal werd er aan de noodrem getrokken en moest het ruigere slagerswerk er aan te pas komen.
Achteraf weten we nu waarom de broek van onze Bas achterste voren was aangetrokken.
De enorme sliding de vlak voor tijd op de achterlijn plaatsvond staat nu voor altijd als kenmerk aan de voorzijde van de broek en het groen is er met geen wasmiddel meer uit te wassen. Bewust of onbewust.... wie gaat het ons zeggen. Ik zeg een voorteken....
Maar toen.... ik zou er nog even op terug komen. De derde helft. In euforische stemming gingen we eerst aan de pils. En nagenietend werd er lustig op los gefilosofeerd. We moesten toch door de kleedkamer van de tegenstander. Verkenners werden erop uitgestuurd om de stemming en het vergelijkend waren onderzoek terug te koppelen voor de rest. De goalie ging als eerst en met doodse stilte werd er geluisterd naar het commentaar van de gekleurde tegenstander en of er gelachen werd. Totdat de douche aanging bleven we aandachtig de geluiden volgen vanaf kleedkamer 5. We zouden het toch wel horen als er werd gescoord ? Na een aantal minuten kwam ie al lachend terug de kleedkamer in en meldde dat onder douche de ‘0’ is gehouden en we ze ook konden hebben. Zou de intimidatie van het, bewust of onbewust, omgedraaide shirt dan toch geholpen hebben. Ze stonden gewoon in hun underwear te showeren. Ik zeg wederom.... een voorteken.
De vierde helft was eigenlijk een formaliteitje geworden en werd het, bewust of onbewust, een beautiful-day voor de Golden Oldies, met of zonder voortekenen.
Dus voor de volgende keer. Draai je shirt om en je ook broek, behalve Bas dan heh. Koud blikje bier mee voor de goalie bij uitwedstrijden. Voor altijd de handschoentjes aan en de leggings en nooit meer uitdoen.
Maar misschien belangrijker nog... lekker appen op maandag en dinsdag.....
Ik heb er van genoten.
Met vriendelijke groet,
De Hand van God
"
Tot zover de bijdrage van onze anonieme auteur.
=========================================================================
=========================================================================
7 februari 2015 NVC - HSV: 7 - 2
Eindelijk weer eens een bijdrage van uw razende reporter.
Hoewel deze goedaardige slungel momenteel perfect in zijn vel zit heeft onze opperheer er voor gekozen hem fix wat blessureleed te bezorgen.
Zijn laatste voetballende bijdrage was op 6 september van het vorig jaar. Dat was zijn eerste en tevens laatste wedstrijd van het lopende seizoen.
Net nu zijn ruggetje weer lekker soepel begon te worden heeft het onze opperheer behaagd hem met een nare schouderblessure op te zadelen.
Nu maar hopen dat dit snel genezen is doch het voelt momenteel aan alsof ook dit nog wel enige tijd kan duren.
Om toch nog een zinvolle bijdrage aan ons team te kunnen leveren is hij daarom maar eens naar een wedstrijdje gaan kijken en
heeft daar een en ander op zijn eigen wijze over opgetekend.
Vandaag was het d-day, de dag dat de aantekeningen vertaald werden in een waar voetbalverslag. Zou hij het nog kunnen? Hij zal het zeker wel te horen krijgen.
Genoeg geouweneeld, nu dan het beloofde verslag.
De matadoren traden aan tegen NVC in Naarden, dus een echte thuiswedstrijd voor uw reporter.
NVC stond met 10 punten op plaats 7 en HSV met 1 punt op plaats 10, tevens de laatste plaats.
De laatste plaatst is de laatste jaren een plek waar ons team zich erg op zijn gemak voelt.
Er wordt nauwelijks iets ondernomen om daar weg te geraken.
De wekelijkse trainingen zijn erg druk bezocht en daar wordt bij vlagen ook best wel goed gevoetbald.
Edoch de spanning van de wedstrijd is de meeste HSV-ers te machtig waardoor zij de wedstrijden ver onder hun kunnen spelen.
Dat was helaas ook dit keer het geval.
De beginopstelling was als volgt:
Leen bloedvorm in het doel.
Achter: Reneetje klein rechts, Leo bigfoot en slager Hans in het centrum , slapend poortje Ruud aan de linkerkant.
In het midden: graspriet Wim, miskend talent Ronald, miskend talent Erik en Gerard scheids.
In de spits: Christophe de soepele en punter Rob.
Basje buik nam de vlag ter hand en Andre zonder fiets en Wil naadje namen naast Nico flierefluit plaats op de bank.
We stonden direct onder de grote druk die wij wekelijks gewend zijn.
Maar toen gebeurde het (al na 6 minuten).
Tijdens een messcherpe counter gaf Rob de bal aan Christophe die op de hem bekende wijze het doel trof. 0 – 1. Het werd ijselijk stil in het gooi.
Zat hier en verrassing aan te komen? Zouden de NVC-ers door de HSV-ers verslagen worden?
Het ware beter geweest als uw reporter, die thuis nog wat visite had zitten, op dit punt huiswaarts was getreden.
Het is altijd het beste om te stoppen op het hoogtepunt.
Hoewel, er zijn toch ook heel veel momenten dat je beter na het hoogtepunt kunt stoppen (zie hier een raadsel, maximaal 2 keer raden).
Bij sommigen is dit dagelijks, bij anderen max 1 keer per maand en bij een enkeling nooit.
Maar goed, dan nu de rest van de eerste helft die schuddebuikend van het lachen door Andre, Wil en Nico in de eendenuit (dit is een 2e raadsel, maximaal 3 keer raden) werd gadegeslagen.
Eigenlijk is het veel leuker om naar onze wedstrijden te kijken dan om er onderdeel van uit te maken.
Om een lang verhaal kort te maken: binnen zes minuten had NVC de achterstand omgebogen in een voorsprong van 2 – 1.
Door Rob werd nog op aangeven van Ronald een dot van een kans verprutst. Hij had zich weer eens onsterfelijk kunnen maken.
Een enkeling van ons team kan ook niet tellen. Deze schreeuwde bij een aanval van ons: schiet op het is 3 tegen 2 terwijl er minimaal 3 tegenstanders aanwezig waren in plaats van 2.
Na 28 minuten vond slager Hans het nodig om weer eens een pingel te regelen. Hij heeft zich daar een perfecte techniek voor aangeleerd. Niets stiekem, gewoon recht voor zijn raap de tegenstander onder het gras maaien (zonder overigens echt gemeen te zijn). Deze pingel werd moeiteloos binnengeschoten wat de 3 – 1 op het bord veroorzaakte.
Wat me deze wedstrijd ook opviel is dat de afgelopen maanden de basis is gelegd voor een nieuw soort kaas. Dat is ook de kaas-leveranciers niet ontgaan want die zaten ook allemaal in de eendenuit (u weet wel, van het raadsel). Het betrof de volgende leveranciers:
Beemster kaas, Edammer kaas, Frico kaas, Kernhem, Leerdammer, Maasdammer, Maaslander, Milner, Old Amsterdam, Old Alkmaar en Zaanlander
Even later konden ook zij zien hoe de 4 – 1 opgetekend worden uit onze supergrote gatenkaas achterin. Het was verder een gerommel van je welste.
Ook Ronald E, Erik van D. en Leen rommelden lekker mee.
Hoe de 2e helft is afgelopen weet ik niet. Ik had verplichtingen elders.
Wel heb ik uit de whatsapp op kunnen tekenen dat Erik een pingel heeft verzilverd en dat iemand anders (ik denk Wim graspriet) op de lat geschoten heeft.
Ik weet niet of dit alles klopt want de whatsapp gaf aan dat het 6 - 2 was geworden terwijl het in feite 7 - 2 is geworden.
Ik ben er echter van overtuigd dat de nazit van grote klasse was en het bier rijkelijk gevloeid zal hebben.
Uw webmaster
=========================================================================
6 september 2014 HSV - AH 78: 0 - 4
Na een lange en welverdiende vakantie mochten wij eindelijk weer eens de wei in.
Nu moet u niet denken dat deze vakantie verdiend was door het vertoonde spel (in het veld) in het vorige voetbalseizoen.
We zijn immers wederom op de laatste plaats beland en degraderen kan niet meer op ons niveau.
Neen, deze vakantie was welverdiend omdat wij buiten het veld van die harde werkers zijn. Nou ja, de meesten van onsJ.
Wij oefenen dit harde werken op de zaterdag in de regel in de vorm van de nazit. En die is zoals u inmiddels weet van uitzonderlijke klasse.
Dan nu de wedstrijd.
Arjo in het doel. Slager Hans en Nico in het centrum achterin. Wil linksachter en Leo rechtsachter.
Op het middenveld Erik van D., Ronald E.en nog een paar anderen.
Voorin nog een paar andere spelers en de rest was reserve.
Rob le Blanc mocht dit keer aanvoerder spelen omdat Leen afwezig was.
Dat had wel hele rare bijwerkingen moet ik zeggen.
De kant of de bal na de toss kiezen ging nog wel maar het wisselbeleid was een grote rommelpot. Ik hoop dat het bedrijf Le Blanc beter geleid wordt.
Ik geef wat voorbeelden waar ik spelers heb zien staan. Trekt u zelf uw conclusies.
Michel links voor, Erik van D. links back. En zo kan ik nog een tijdje door gaan.
Het zal u niet verbazen dat wij vanaf het eerste fluitsignaal onder grote druk stonden. Dat staan wij immers altijd.
Het veld was loodzwaar wat er tezamen met de grote druk voor zorgde dat het kleine beetje conditie dat wij inmiddels opgebouwd hadden vrij vlot verdwenen was.
De ene aanvalsgolf na de andere kwam over ons heen. Leo begon dramatisch maar herstelde dat gelukkig na enige tijd.
Wil speelde de bal ook liever naar de tegenstander dan naar een medespeler. Dat gold aan het begin voor velen van ons.
De wederhelft van slager Hans was aan het kijken wat tot gevolg had dat ook slager Hans niet bijster goed speelde.
Hij luidde ook persoonlijk de 0 - 1 in door de spits van de tegenstander (hoe kan het ook anders met nummer 9) de gelegenheid te bieden om van 16 meter in de uiterste hoek te schieten. Onze kleine Arjo kon daar helaas niet meer bij.
Toch kregen ook wij kansen maar Ronald E. schrok daar zo van dat hij een slap rolletje afleverde.
Onze punteraar le Blanc kreeg de grootste kans voor open doel maar miste faliekant. Zijn wederhelft zat aan de kant en het commentaar was niet mis te verstaan. Ik kon het door het helse kabaal niet allemaal volgen maar het leek er op dat hij 2 weken 'niet mocht'.
U moet zelf maar invullen wat dat inhoudt.
Wij gingen met 0 - 3 rusten.
Dat was ook hard nodig met dat zware veld.
Na de hervatting was het speelbeeld het zelfde hoewel de tegenstander een beetje gas minderde.
Christophe kreeg nog een dot van een kans die hij om zeep hielp.
In de tussentijd tekende de tegenstander nog voor de eindstand: 0 - 4.
Na de wedstrijd was het zoals gebruikelijk een vrolijke boel.
Het bier en de bitterballen waren niet aan te slepen.
Op enig moment ben ik maar uit zelfbehoud naar huis gegaan.
Mogelijk zit de rest nu nog in de kantine.
Uw web-master
=========================================================================