HSV Veteranen 1 (2013-2014)                                                                       

                                                                                                                                                                                                              laatst gewijzigd 26-5-2014  

Toernooi-, wedstrijd en trainings-verslagen
 

=========================================================================

4 mei 2014 HSV Dames Veteranen - HSV Heren Veteranen: 4 - 4

Dit keer wederom een verslag van de derby van de HSV Dames veteranen tegen de HSV heren veteranen.

Nico was een paar weekjes op vakantie en was dus niet aanwezig.

Hieronder de bijdrage van Barbara die wederom een amusant verslag heeft geschreven. Ook zijn enkele foto's toegevoegd.

Ik citeer:

"

Oefenwedstrijd Heren Veteranen – Dames Veteranen Zondag 4 mei

Op deze zonovergoten zondagochtend was het weer zover… de damesveteranen van HSV mochten de mat weer op tegen het aller-allerbeste mannelijke team van 35+ team uit De Hoef.

Rond 10:30 druppelden de eerste mensen al binnen zodat er nog tijd was voor een heerlijk bakkie koffie en nog één en nog ééntje dan.

Toen werd het toch echt tijd om onze voetbaltenuetjes aan te trekken…dit blijft voor sommige toch moeilijk…moeten nu eerst de sokken aan of de scheenbeschermers ? Waarom staat er op deze sok een L en daar een R ?

We zijn er nog steeds niet uit…

Op naar het veld en daar zagen de dames een nieuwe speelsters in het veld.

Laten we haar voor het gemak Andrea noemen… Het spel kon beginnen en de twee teams gingen er voor.

De dames hadden het wat moeilijk want over middenlijn heen komen was er bijna niet bij de eerste helft.

En toen viel er ook nog een prachtig doelpunt aan de kant van de heren.

Maar de dames gaven de moed niet op en zette de versnelling een paar tandjes hoger.

Al snel werd het 1-1… gescoord door onze laatste aankoop uit het buitenland (Wilnis).

Het werd nu echt knokken geblazen; botsingen, haartrek taferelen, flinke knie-op kniebotsingen maar niemand liet zich uit het veld slaan hier stonden geen doetjes of doetinnetjes op het veld !

De scheids, die hier toch mooi maar weer stond op zijn vrije zondagochtend, moest ogen van voor en achter hebben om alle akkefietjes in de smiezen te houden.

Maar dat deed hij uitstekend ! De heren speelden werkelijk de sterren van de hemel het tiktak voetbal van Barcelona was er niets bij !

De 2-1 kon niet langer uitblijven…maar al snel werd ook voor de dames vanuit de Duitse hoek 2-2 gemaakt ! Jetzt geht’s los !!

En dan onze Andrea wat heeft ze gerend, geploeterd en gevochten !

Hiervoor nog onze hartelijke dank namens alle dames. (Mocht je je definitief bij ons damesteam willen aanmelden dan horen wij dat graag !)

De heren wisten nog twee doelpuntjes te scoren. En ik moet zeggen dat dat met de geweldige keepster die de dames hadden een hele prestatie was ! Maar ineens was daar ook onze spits met maar liefst twee prachtige doelpuntjes waarvan één schitterend puntertje en de ander met zo’n goed doordacht samenspel dat er zelf in het publiek over werd gesproken. 4-4 !

Dat hadden we eerder meegemaakt…

Moe maar voldaan het veld af…op naar een heerlijke en dik verdiende WARME douche ! (toch ? ).

In de kantine stond er een assortiment aan gebak op ons te wachten waar de plaatselijke banketbakkerij zijn vingers nog bij af zal likken. Heerlijk !

De derde helft die voor de één iets langer duurde dan de ander (variërend van 13:00 -17:10) was ook weer buitengewoon gezellig.

Je hoort zo weer eens wat…het geplande “schoolreisje” naar de druipsteengrotten komt te vervallen dit ivm de economische omstandigheden.

Nu wordt er gelogeerd in de schuur van Kees ! De gezelschapsspelletjes gaan gelukkig wel gewoon door !

Ook zijn er geruchten over het lopen van de Nijmeegse vierdaagse…maar dit werd al snel ééndaagse…en nog later bleef alleen het woord: feest over….

Kortom het was weer een groot spektakel daar aan de Schattekerkerweg.

En het kan haast niet anders dan dat er weer snel een vervolg komt…..

"

Leerling verslagen maakster Barbara.

=========================================================================

18 april 2014 HSV Dames Veteranen - HSV Heren Veteranen: 4 - 4

Dit keer een verslag van de derby van de HSV Dames veteranen tegen de HSV heren veteranen.

Nico was een lang wekend weg met de caravan dus was niet aanwezig.

Hieronder de bijdrage van Barbara die deze vuurdoop met glans heeft doorstaan.

Ik citeer:

"

De dames veteranen laten er geen gras over groeien; er stond wéér een wedstrijd in de planning op 18 april en dit keer tegen de heren veteranen van HSV ! Stukken minder gespannen dan de week er voor verzamelden de dames zich bij HSV.

Klaar om om 19:00 de mat te betreden…maar waar bleven nu toch de heren ?

En ja hoor daar kwamen ze dan op knikkende knietjes binnen druppelen. Ik rook hier en daar zelfs al wat angstzweet…

Om 19:15 kon er afgetrapt worden. De dames hadden een 3-tal heren bij zich om hen te versterken ( voor zover dat nodig was ).

Zelfs Matthijs ons allen wel bekend van Duo Sport Mijdrecht kwam als Mystery Guest om de dames te versterken.

Dit was ook wel het minste wat hij voor ons kon doen aangezien de omzet bij Duo exorbitant is gestegen sinds wij daar al onze voetbal “spullen” kopen.

De aftrap werd genomen en beide teams gingen er voor.

Helaas moest een dame heel snel het veld weer verlaten door een blessure die zij tijdens de training had opgelopen.

Ze wilde zo graag maar afentoe moet je je verstand ook eens gebruiken tijdens het voetballen….

Gelukkig stond er nog volop talent in het veld…er werd hier serieus gestreden. Niemand wilde verliezen…

De heren maakte het eerste doelpunt en wat waren ze blij ! Gelukkig werd er ook VOOR de dames gescoord 1-1.

De scheidsrechter was ook een beetje van slag hij geeft namelijk NOOIT penalty’s maar deze wedstrijd gaf hij er drie !

Twee stuks voor de dames en eentje voor de heren.

Deze werd genomen door iemand die naar eigen zeggen om was gekocht anders had hij zeker raak geschoten. Nu dus niet…na de wedstrijd vertelde hij aan een aantal dames dat hij zich verschrikkelijk had ingehouden deze wedstrijd.

Eerlijk gezegd zagen wij het verschil niet zo….(verder noem ik geen namen maar het was de voorzitter).

De dames hadden voor deze wedsrijd Leen even ge-leent. Deze man heeft capriolen uitgehaald waarvan hij zelf versteld stond !

Er stond ook iemand op het veld die normaal alleen met zijn vrouw shopt maar voor deze gelegenheid kwam hij toch even het veld op;

samen met zijn vrouw. Ik adviseer hem om snel weer te gaan shoppen want zijn broek hing op half 11 !

Waarschijnlijk was dit een afleidingsmanoeuvre maar het ging niet werken aangezien het damesteam zijn vrouw zeer regelmatig spreekt….en we meer weten dan hij denkt. Deze zelfde persoon kreeg het voor elkaar om in de rust een rode kaart te scoren !

Hoe knap is dat ? Om een lang verhaal korter te maken werd de einduitslag 4-4. Voor Leen was dit zijn allereerste punt dit seizoen

en dat met 8 dames en 3 heren in het team. Een hele prestatie.

Voor het eerst in de geschiedenis van De Hoef stonden er file’s op de Schattekerkerweg.

Mensen stopten spontaan met hun auto om deze geweldige match te kunnen zien.

Het is ongelooflijk wat zo’n damesteam teweeg brengt. De laatste helft was het weer enorm gezellig. De teamuitjes werden besproken de dames gaan naar Ibiza en de heren naar de druipsteengrotten?! in Maastricht. Waar zij na het bezoeken van deze grotten zich zullen storten op gezelligheidsspelletjes zoals : mens erger je niet, twister en bingo ! Het was een leuke, sportieve wedstrijd zowel de dames als de heren hebben genoten. Voor herhaling vatbaar dus…. "

Leerling verslagen maakster Barbara.

=========================================================================

12 april 2014 HSV - Martinus: 0 - 5

Op deze zaterdag was uw vaste reporter niet van de partij. De jongens moesten het dus helemaal alleen doen.

Het is dan vaste prik dat er geen verslag komt. Daar is een gemiddelde Mijdrechtenaar cq Hoevenees kennelijk te beroerd voor.

Deze wedstrijd was dat anders. Onze vaste materiaalman, we noemen hem voor het gemak maar even Le Blanc, heeft dit keer wat basismateriaal aangeleverd.

Ik ben hem daar zeer dankbaar voor. Dit materiaal, zie het als de aantekeningen van Rob, zat als volgt in elkaar:

Vooraf taart als dank voor de hulp aan Rob. Opstelling:leen,Hans h,Leo,René,Ruud,eric,wim,André,Michael,Edward,cristhope! Bank: Hans B, wil,Bas... Kees. Scheidsrechter: oliemans Eerste minuut bal op de paal!Martinus Diverse kansen Christophe...prachtige reddingen leen. Na half uur 0-1 Begin 2e helft wissels René,Ruud,Kees,Hans b die gewisseld was voor Edward in de 1e helft. Na 5 minuten 0-2 semi eigen doelpunt van de slager (prachtig in de bovenhoek van het eigen doel). Hans de slager had zijn dag niet want na het niet wegwerken van de bal kan Martinus makkelijk de 0-3 binnentikken. En toen gebeurde het..... Edward wordt gelanceerd met een één op één kans met de keeper en wist deze kans om zeep te helpen met een bal die nu nog steeds gezocht wordt. Ook René wist zich een hoofdrol te verschaffen door een penalty te veroorzaken die in eerste instantie gehouden werd door leenmaar vervolgens eenvoudig ingetikt werd doorMartinus 0-4 Blijkbaar had Hans de slager echt zijn dag niet en wist dit niet te keren door ook een penalty te veroorzaken. Leen liet deze bal (die best te houden was) in het net te laten verdwijnen.0-5 Edward gaf bij zijn wissels aan dat hij beter speelt in de regen omdat hij constant een droge mond had..... Maar dit werd in de 3e helft opgelost. En het was nog lang gezellig in deHoef....

Ik weet niet wat hier allemaal van gelogen is maar ik heb daaruit onderstaand verhaal gedestilleerd.

Kennelijk kreeg het gehele team voor de wedstrijd taart voor de hulp die het aan Rob gegeven had de vorige wedstrijd toen Rob geblesseerd uitviel.

Ik denk dat deze taart in de fruitmand zat die Rob van de tegenstander heeft gekregen. Het gaat immers wat minder in de onderhoudsbranche en dus moet firma Le Blanc ook op de kleintjes letten. Wat me wel tegenvalt is dat er in Bussum geen gebak is bezorgd.

Maar goed, ik zie dat ik afdwaal.

Dan nu de wedstrijd.

De opstelling was als volgt: Leen in het doel,Slager Hans samen met Leo (van maat 84) in het centrum van de verdediging, René en Ruud (kon de locatie dit keer kennelijk wel vinden) als back, Erik van D., Wim (van die grassprietjes), André (die nooit in de achterhoede wil spelen), Michael (de dromer), Edward (de uitslover) en Cristhope (onze topscorer)!

De bank was goed gevuld (qua postuur bedoel ik hoor) met: Hans B, Wil, Bas en Kees.

De scheids was de heer Oliemans.

Het lijkt er overigens op dat het geheugen van onze Rob een stuk beter is dan dat van uw vaste reporter omdat hij buiten de naam van de scheidsrechter zelfs de namen van de wissels nog weet (of hij liegt de gehele boel gewoon bij elkaar).

Het moet niet gekker worden, straks noemt hij ook de namen van het publiek op.

Martinus drukte vanaf het begin dat het een lieve lust was, wat al in de eerste minuut resulteerde in een schot op de paal, die bal is er vast door Leen uitgekeken.

Christophe schrok van de ruimte die hij kreeg en verzilverde de grote kansen helaas niet. Hij is al topscorer dus het heilige moeten is er kennelijk niet meer. De cup kan hem namelijk al bijna niet meer ontgaan.

Hoewel Leen de mooiste reddingen verrichte, hij was weer eens in bloedvorm, werd het toch 0 - 1.

Dat was ook de ruststand.

Hoe de rust verliep heb ik niet te horen gekregen maar naar verwachting is Slager Hans druk bezig geweest Leo te instrueren. Ook Wil zou invallen dus deze Drieste verdediger zal het daar erg druk mee gehad hebben.

De volgende wissels kwamen er volgens Rob in: René, Ruud, Kees, Hans b die gewisseld was voor Edward in de 1e helft.

Er is geen touw vast te knopen aan deze wissels dus ik laat ze even voor wat ze zijn (of beter waren).

Na 5 minuten 0-2 semi eigen doelpunt van de slager (prachtig in de bovenhoek van het eigen doel).

Hans de slager had zijn dag niet want na het niet wegwerken van de bal kan Martinus makkelijk de 0-3 binnentikken.

Met tranen in mijn ogen heb ik bovenstaande passage meerdere keren gelezen.

Ik ben er vast van overtuigd dat Slager Hans zijn vaste maatje Nico miste. Daar was ik al bang voor toen ik moest afzeggen voor mijn stedentrip naar Oudenaerde. De gevolgen heeft u zojuist kunnen lezen.

En toen gebeurde het.....

Edward wordt gelanceerd met een één op één kans met de keeper en wist deze kans om zeep te helpen met een bal die nu nog steeds gezocht wordt.

Ook René wist zich een hoofdrol te verschaffen door een penalty te veroorzaken die in eerste instantie gehouden werd door leen maar vervolgens eenvoudig ingetikt werd door Martinus 0-4.

Even mijn analyse vanuit mijn werkkamer: de gehele defensie stond te slapen en alleen de spelers van Martinus waren wakker genoeg om de fraai door Leen uit de verre hoek gestopte pingel simpel in te tikken.

Foei HSV-verdedigers. Wordt toch eens wat feller.

Ik begrijp inmiddels dat Hans de slager Nico zo mistte dat  hij dit keer wederom een pingel veroorzaakte.

Leen was kennelijk moedeloos geworden van het geklooi voor hem dat hij deze bal, die kennelijk te houden was, maar liet voor wat het was.

Zo kwam de 0 - 5, zeg maar de eindstand op de borden.

Edward gaf bij zijn wissels aan dat hij beter speelt in de regen omdat hij constant een droge mond had.....

Ja dat gezuip ook van die jongen.

Maar dit gemis werd naar ik vernam in de 3e helft ruimschoots opgelost. En ik begreep dat het nog lang gezellig was in de Hoef....

Zo dit verslag, dat in coöperatie met Le Blanc is ontstaan is ook weer af.

Ik hoop dat u er van genoten heeft.

Uw webmaster

=========================================================================

5 april 2014 Amstelveen - HSV: 0 - 8

Dit keer mochten wij aantreden tegen de koploper van deze zware competitie. Deze tegenstander heet Amstelveen.

Zij hebben ongeveer 14 keer zoveel punten bij elkaar gesprokkeld als wij. Het aantal voordoelpunten van Amstelveen (en dat zijn er zeer veel) is ongeveer evenveel als onze tegendoelpunten terwijl we niet alleen tegen Amstelveen voetballen en zij ook niet alleen tegen ons (dit is een klein raadsel voor de liefhebbers red.).

Het zal u verder niet verbazen dat deze club gevestigd is aan de Sportlaan in Amstelveen en dat uw TomTom u categorisch op de verkeerde plek afzet.

Het stikt namelijk van de sportparken en voetbalverenigingen op de Sportlaan in Amstelveeen en de gemeente Amstelveen snapt er inmiddels ook al niets meer van.

Ik weet dat inmiddels (ik ga immers al jaren mee in het voetbalcircus) en was dus ruim op tijd aanwezig.

Ruud heb ik niet gezien, die zal nu nog wel aan het zoeken zijn.

Dan nu de wedstrijd.

Dit keer geen Groupies.

De zoon van Bert bezette het doel. Daar waren wij erg blij mee want onze vaste keepers-crew was er niet.

Ik weet niet of hij blij was dat zijn vader de eerste helft ook mee deed (ik bedoel aanwezig was).

Op mijn vraag daaromtrent werd ontwijkend geantwoord. Ik denk dat dat komt omdat hij nog thuis woont en financieel afhankelijk is van onze Bert.

Ik kan dit ontwijkgedrag derhalve goed billijken (wat een raar woord is dit eigenlijk).

Slager Hans en Nico bezetten het centrum (van de kaasmarkt in Alkmaar zal ik maar zeggen). Rene bezette de rechter gatenkaas en ik dacht Wil (of was het nu Kees, zij lijken ook zo op elkaar) de linkergatenkaas.

Op het middenveld startte Edwin in het centrum. Erik van D. liep daar ook ergens rond en Rob le Blanc en Henk (u weet wel, met dat florerende bedrijf) ook dacht ik.

Rob le Blanc zou deze wedstrijd overigens een hoofdrol opeisen en ons erg aan het schrikken maken. Maar daarover later meer.

Leo was er niet (was zijn voeten aan het opmeten). Ook Ronald E. was er niet (was zijn nieren aan het tellen en aan het opzoeken wat het franse woord voor klootzak is). Edward was nog moe van de training van de dinsdag daarvoor met de dames (waarin hij zich bovenmatig uitgesloofd had) en zat waarschijnlijk thuis op de bank.

In de voorhoede onze Christophe en Hans dacht ik. Ook Andre liep nog ergens verdwaasd rond geloof ik. Dat zelfde geldt voor Wim.

Het is natuurlijk killing om het zo druk te hebben dat je pas woensdagavond aan het verslag van de zaterdag daarvoor kunt gaan werken.

Een hoop details van de wedstrijd zijn dan helaas al naar de eeuwige jachtvelden verdwenen.

Bas begon te vlaggen en zou de 2e helft ons team komen 'versterken' (ook dit vertel ik zo omdat dat zo hoort in deze uitdrukking).

Dan nu de wedstrijd.

Wij stonden zoals gewoonlijk vanaf het begin onder zeer grote druk.

Het centrum achterin was deze 1e helft echter een onneembare vesting voor onze tegenstander.

Slager Hans domineerde over de grond en Nico was onverslaanbaar in de lucht.

Hun spits (ik zal hem voor het gemak Wubbo Okkels noemen), die er normaal elke wedstrijd wel een paar in schiet was kansloos deze dag.

Zo hielden wij zeer lang de nul tot dat slager Hans aan de noodrem moest trekken.

Rene koos voor doordekken waar behoedzaam achteruitlopen beter op zijn plaats was geweest, waardoor de linksbuiten van Amstelveen vrij op kon rukken.

U begrijpt het al, slager hans trok aan de noodrem en wij kregen de zoveelste pingel tegen.

Wij riepen nog duik naar links toen de pingel ingeschoten werd maar de communicatie met de keeper was dit keer krommunicatie. Wij hadden dat gespiegeld moeten roepen naar onze keep.

Zo dook hij de verkeerde kant op en kwam laat in de eerste helft de 1 - 0 op de borden.

En nu opletten Marco: toen gebeurde het.

Onze topscorer Christophe had zich onsterfelijk kunnen maken. Uit een messcherpe counter liep hij alleen op de keeper af en had de 1 - 1 op zijn schoenen.

Helaas had deze keep hem door en verschalkte zijn inzet.

Met deze 1 - 0 gingen wij dus rusten. Wel met een voldaan gevoel.

Edwin viel uit en verder waren er nog een hoop omzettingen en wissels. Bas ging de gatenkaas links versterken en Kees rechts geloof ik.

Over de tweede helft kan ik kort zijn. Bij velen van ons was het goede (dat zeg ik vanwege de uitdrukking hoor) er af.

Zo regende het tegendoelpunten. Wel raar, want het zonnetje scheen.

Op enig moment eiste onze rob le Blanc de hoofdrol op. Hij punterde de bal een bepaalde kant op (zo gaat dat meestal, we weten alleen niet welke kant).

De tegenstander was zo kwaad dat Rob niet goed liet zien welke kant hij op schoot (wel raar, dat zouden zij inmiddels moeten weten) dat hij Rob torpedeerde. Rob kwam zeer ongelukkig terecht en crepeerde van de pijn en viel uit.

Vlak daarna had de spits van de tegenstander (we noemen hem inmiddels Wubbo) er genoeg van dat hij volledig in de tas zat bij Nico en Hans.

Hij werd gewisseld. Zijn vervanger was van een ander kaliber en voetbalde veel meer mee.

Doordat bij velen de accu leeg was (en de snelheid en inzet minder) incasseerden wij nog de ene tegentreffer na de andere. Er was geen houden meer aan.

Zo ontstond de eindstand van 8 - 0.

Na de wedstrijd zagen wij dat het niet echt goed ging met onze materiaalman Robbie. Dat was wel erg schrikken.

Dat resulteerde er in dat hij met de Ambulance verscheept werd (wat een mooie beeldspraak he?).

Bert zou zijn auto meenemen en mogelijk Total Loss rijden. Maar wat maakt dat uit, de gezondheid van onze Rob gaat natuurlijk voor.

We hebben na de wedstrijd nog ingetogen wat biertjes gedronken en togen vrij snel weer huiswaarts.

We weten inmiddels dat het al wat beter gaat met onze Rob dus op naar de volgende wedstrijd.

Uw webmaster

=========================================================================

22 maart  2014 Altius - HSV: 1 - 1 (na 10 minuten, 3 - 1 (rust), 4 - 1 (eindstand).

Aangezien onze BelASting Bas een reünie had speelden we deze pot wederom onder de bezielende leiding van leider Jos.

Bastiaan had aan leider Jos een kladje meegegeven dat hij had gebruikt om een lied te componeren dat hij naar alle waarschijnlijkheid tijdens de reünie ten gehore zou brengen.

Ik wil u een kleine passage niet onthouden. Vanuit privacy overwegingen zijn de namen gewijzigd.

"

Met Francis, Haakoff, Jerry en Simone

Nicole en Corrie en Thijsje

...

Niemand zo waardig, niemand zo vaardig, niemand zo aardig als wij (hier kunt u het wijsje voor dit lied uit detecteren).

..

en zo gaat dit nog 4 coupletten verder

"

U ziet dat onze Bas een topdag gehad moet hebben.

Ik zie tot mijn grote verbazing dat ik wederom erg ver van wedstrijd verwijderd ben met mijn verhaal. Hoe is dat toch mogelijk. Ik ga dat nu direct goed maken.

Nico was op het fietsie want Altius speelt bijkans in zijn achtertuin. Hoewel er zoveel tegenwind was dat het wel leek of hij naar de Hoef aan het fietsen was.

Maar goed, onze legendarische nummer 14 zij het vroeger al: elk nadeel heb zu voordeel. De terugweg zou zonder trappen afgelegd moeten kunnen worden.

Helaas liep dat anders af, maar daarover later meer.

Onze vaste groupie Le Blanc was dit keer ook weer eens van de partij. Zij was echter verre van in vorm. Ik denk dat zij de nacht voor de wedstrijd is wezen stappen met Suzan en Bianca waarbij zij iets te veel sterke drank naar binnen had geklokt.

Er kwam geen stom woord uit. Er zat geen enkel geluid in. Dit gedrag is een Groupie niet waardig. Dat moet echt snel veranderen. Aan de slag Rob!

Dan nu de wedstrijd.

Het kladje van Jos helpt mij erg in het reproduceren wat er gisteren allemaal op het veld (en daarbuiten) gebeurd is.

De volgende namen stonden er op gekrabbeld (in deze volgorde):

Hans B., Chris, Len, Erik, Edwin?, Nico, Andre, Wim, Wil, Leo, Michael, Rob, Kees, Henk, Edward. Was Edward.

U begrijpt dat Edward de gelukkige was die de was mocht wassen, u weet wel die lekker ruikende shirtjes en broekjes van overjarige, iets te corpulente, nog net geen, oude mannen.

En Ruud zult u denken, waar is Ruud. Ik vermoed dat hij nu nog bezig is het veld te zoeken. Gelukkig heeft hij altijd een kaartje aan een touwtje om zijn nek waarop zijn naam en adres vermeld staan. Dat heeft zijn wederhelft slim bedacht, zij kent Ruud beter dan de rest van de wereld. Dardoor zal hij vannacht wel thuisgebracht zijn.

Dan nu echt de wedstrijd. Leen op doel. Nico had kennelijk straf verdiend want hij moest weer met Leo het centrum achterin benmannen. Slager Hans was weer eens op vakantie. Andre stond rechtsback en Kees startte links. Zij deden een wedstrijdje gatenkazen voor gevorderden.

Op het middenveld Henk, Erik, Edwin en Hans B. Voorin stonden Christophe en Edward.

Wij stonden gelijk weer onder grote druk en in notime plofte de eerste tegentreffer onhoudbaar voor onze trouwe sluitpost Leen in het netje.

K.....t, k.....t, k....t.

Echter, ons Christophantje was in topvorm vandaag en knalde snel daarna de gelijkmaker fraai in het netje. 1 - 1. Wat een luxe.

De verdediging was echter zowel links als rechts een soort van overjarige Emmentaler. Dus in notime stonden wij met 3 - 1 achter.

Hun spits, ik zal hem voor het gemak Arjan noemen, maakte handig gebruik van de vele communicatiestoornissen bij ons achterin en was verantwoordelijk voor deze doelpunten. Mogelijk was het eerste doelpunt ook zijn verdienste maar dat weet ik niet meer.

Deze 3 - 1 was ook de ruststand.

In de rust was uw vaste voorstopper erg stil. Hij zocht naar de oplossing van de vele communicatiestoornissen en even zovele tegendoelpunten.

Na 10 minuten had hij het gevonden. Hoewel hij liever vrouwdekt zou hij de spits van de tegenstander (Arjan) mandekken. En zo geschiedde.

Deze Arjan kwam er niet meer aan te pas hoewel hij toch nog bijna scoorde omdat wij knullig aan het uitverdedigen waren.

Uitverdedigen is een erg grote valkuil voor ons. Je denkt op zo'n moment: nu kan ik mijn man wel even loslaten. Dat is echter erg gevaarlijk.

De tegenstander zoekt namelijk elke week iemand uit in ons team die 20 of 25 euro krijgt als hij stomme dingen doet.

Vorige week is Leo schatrijk geworden met zijn uittrappen.

Dit keer was het Wil die minstens 75 tot 100 euro verdiend moet hebben door de bal onnodig uit te trappen, onnodig corner te tappen, niet naar ons te luisteren (als wij tijd, tijd, tijd schreeuwen bv) etc.

Dat brengt mij op de wissels: Wil, Michael en Rob geloof ik.

Hoewel wij de brilstand in de tweede helft verdiend hadden, het stond echt een stuk beter, scoorde mister X. van de tegenstander (niet Arjan red.) doordat Leen de bal voor de voet van mister X stompte en zo een niet te missen kans bood.

Ik zou wel willen dat de keeper van de tegenstander mij eens zo'n bal, zo dicht bij het doel, voor mijn voeten stompt.

Maar goed, 4 - 1 was de eindstand. En Leen heeft ook weer enkele prachtige reddingen verricht.

En verder is het natuurlijk vreselijk als je steeds naar de gatenkaas moet kijken. Je kunt er beter tussen (als het ware in de gatenkaas) lopen.

Naar nu blijkt was Groupie le Blanc zo chagrijnig dat zij het nodig vond om de warmwatervoorziening van Altius te saboteren.

Dat betekende dus koud douchen voor (sommigen) van ons.

Ik laat het aan de lezer over om de viespeukende watjes er uit te pikken en de volgende keer vermanend toe te spreken.

Het was een gezellige boel bij Altius. Die hadden zeker bij HSV afgekeken hoe dat moet.

Ook werden wij geenterteent. Altius liet de dames parmantig heen en weer paraderen waardoor menige HSV-iaan zijn glas van opwinding scheef hield en bier morste. Het meeste op de tas van Leen.

Zonde van dat heerlijke vocht.

Wij bleven zodoende erg lang zitten en drinken en zorgden er voor dat er slecht een minieme hoeveelheid euros over bleef.

Ook aan het leuke komt een eind en voldaan togen wij huiswaarts.

Nico op het fietsie. De wind was inmiddels 180 graden gedraaid dus ook de terugweg moest hij vol aan de bak.

Uw webmaster

=========================================================================

15 maart  2014 HSV - Schoten: 3 - 4

Op deze mooie zaterdag mochten wij weer eens tegen Schoten aantreden. Dat is een team waarvan wij in principe elke keer weer zouden moeten kunnen winnen.

Edwin, Bert, Andre en Rob waren niet aanwezig ivm (deels gefingeerd) blessureleed.

Kees en slager Hans waren afwezig. Die waren kennelijk met elkaar op vakantie.

Hans B. en Edward waren ook afwezig om wat vage redenen.

De ribbetjes van Michael en Nico waren weer op orde, dus die waren wel van de partij.

Nico's skatje kwam een keer kijken omdat zij op visite ging bij een vriendin in de buurt. Die tent ging pas om 15.00 uur open dus kon zij een helfie meepikken.

Wij werden deze zaterdag versterkt door 2 dames. Tamara (u welbekend) en een dame die ik nog niet zo goed ken. Laten we haar voor het gemak Susan noemen. Voor het eerst van ons leven waren er dames in onze kleedkamer.

U begrijpt dat we daar geen foto's van hebben (pardon, laten zien). Alleen op het veld zijn deze dames gefotografeerd. Zie de foto aan de linker zijde.

Is het geen plaatje.

Deze dames starten in de basis die verder bestond uit Leen op doel, Leo en Nico in het centrum, Ruud de poorter linksback, Rene rechtsback, Erik van D., Henk P., Michael en Wim op het middenveld en Christophe en onze invaller die ik niet zo goed ken (laten we hem voor het gemak Klaas noemen) in de spits. Tenminste nadat de dames, die in de basis begonnen waren, waren uitgevallen. Maar daarover straks meer.

Mijn skatje moest op de bank derhalve het gezelschap (en het slappe gelul) van Wil en Ronald E. doorstaan.

Met de dames in de basis begonnen wij de wedstrijd.

Voor ik het vergeet: Ik moest van Rene vertellen dat hij deze gehele wedstrijd in de basis stond.

Zoals gewoonlijk stonden wij doorlopend onder druk.

Elke bal die het middenveld bereikte werd ingeleverd.

Schoten was gemiddeld zo'n jaar op 20 jongen, fitter, feller maar niet beter.

Op enig moment struikelden de dames over elkaar. Zie onderstaand plaatje.

Dat was het moment dat wij ze helaas moesten wisselen. Was dit niet gebeurd dan hadden wij zeker deze pot gewonnen en waren de dames de man of the match geworden.

Maar goed, deze dames hadden in ieder geval de 0 gehouden.

Dat was ook niet zo moeilijk want de tegenstander was zo in de war van deze meesterzet dat zij nauwelijks een bal goed raakten, iets wat bij ons elke wedstrijd het geval is..

Na de wissel kwam de tegenstander op dreef.

In notime keken wij tegen een achterstand van 0 - 2 aan.

Toen kwam Ronald E. er in op het middenveld en draaide het plots een stuk beter.

Wij kregen een pingel die fraai door Erik van D. in een doelpunt werd omgezet. 1 -2.

De tegenstander kreeg het dun in de broek maar kwam toch voor met 1 - 3.

Vlak daarna maakte onze topscorer Christophe er fraai 2 - 3 van.

Verder kregen wij nog best veel kansen maar die werden professioneel om zeep geholpen.

De ene keer door een rollertje te produceren in plaats van een vlammend schot, de andere keer was het net of de betreffende persoon in slaap was gevallen waardoor de tegenstander deze dot van een kans voor open doel simpel kon neutraliseren (omdat de tegenstander wel wakker was).

Leo vond het nodig om een gele kaart te scoren en moest 10 minuten naar de kant.

Ronald E. verhuisde even naar het centrum achterin en wij moesten 10 minuten billen knijpend doorkomen. Dat lukte met verve. Met een stand van 2 - 3 gingen wij rusten.

In de rust geen tactische hoogstandjes, neen gewoon de lauwe thee opdrinken. Bas kwam er in voor Rene (die opschoof naar het middenveld) en Wil voor Ruud.

In de tweede helft speelden wij redelijk wat de gelijkmaker tot gevolg had. Wederom Christophe wist fraai het net te vinden.

Ronald E. was verbaal weer in zeer goede doen. De ene Kl....ak na de andere verliet zijn stembanden. Helaas viel hij geblesseerd uit en was de kracht uit ons spel.

En zoals altijd is het ook net of wij niet willen winnen.

Zo gaven wij de tegenstander weer heel simpel een doelpuntje cadeau. 3 - 4.

In de tussentijd had de tegenstander overigens al heel wat kansen om zeep geholpen. Ook verrichte Leen de nodige goede reddingen.

Leo had met de spits van Schoten afgesproken dat hij hem bij het uittrappen de bal in de voeten zou schieten. Voor deze gulle daad zou Leo dan 25,- euro per keer krijgen.

Nou, ik kan u verzekeren dat Leo deze wedstrijd schatrijk is geworden.

De zojuist genoemde 3 - 4 was tevens de eindstand.

De nazit was weer een gezellige boel. Het zag 'zwart' van de dames.

Zo werd menig biertje naar binnen geklokt.

Ik weet niet hoe de nazit afgelopen is want ik moest eerder weg ivm een etentje.

Mogelijk zitten er nog een paar na te genieten in de kantine.

Uw webmaster

=========================================================================

8 maart  2014 NVC - HSV: 2 - 5

Dit keer mochten we eindelijk onze spielmacher Ronald E. weer  eens verwelkomen op een zonnige zaterdagmiddag.

Hij claimde direct een plek in de basis door te stellen dat hij alleen de 1e helft wilde spelen.

Bas, Andre, Michel en Rob waren afwezig ivm skiverplichtingen en gefingeerde blessures. Edwin zou later aanschuiven.

Leen stond op doel.

Nico was op het fietsie. NVC voetbalt immers bijna in zijn achtertuin.

Het was Toppietoppie dat Jos het leiderschap van Bas deze wedstrijd overgenomen had. Je ziet het direct, Jos is een geboren leider.

Achterin werd gestart met slager Hans en Nico in het centrum. Ruud F. (u weet wel, die man van het vele mislukte poorten in de verdediging met meestal fatale afloop) begon geloof ik als links back en Leo  als rechtsback.

Op het middenveld Ronald E., Erik van D, Wim van de W. en Henk P.

In de voorhoede Christophe en Hans B.

Gedurende de wedstrijd hadden Kees B. en Rene K. ook nog een rol.

Of Wil M. mee deed weet ik niet meer. Ik geloof van wel.

We starten slap en keken al na 1 minuut tegen een 1 - 0 achterstand aan. Onhoudbaar voor Leen.

Enkele minuten later stond er al 2 - 0 op de borden. Ook hier kon Leen niets aan doen.

Het was een lam zootje. Leen schreeuwde de longen uit zijn lijf maar dat had helaas niet zo veel resultaat.

Nico begon geblesseerd aan deze pot en viel al na 10 minuten uit.

Gelukkig was Edwin er nog niet want die is nu al weken bezig om de positie van Nico in te pikken.

Daarom nam Leo de positie van Nico over. Daar heeft Nico tenminste geen concurrentie van te duchten.

De wedstrijd kabbelde zo verder.

Ronald E. liep de longen uit zijn lijf. Erik van D. komt met de week beter in vorm en wist de lat te raken. Uit de rebound maakte Christophe fraai 3 - 1.

We kregen nog best aardig wat kansen die professioneel om zeep werden geholpen.

We gingen rusten met een 3 - 1 achterstand geloof ik.

Ronald E. verliet de basis en nam samen met Nico op de bank plaats.

Edwin ging het middenveld versterken. Tenminste, hij was daar aanwezig en grossierde in vele mislukte passes. Gelukkig dat Erik van D. wel scherp was.

We kregen zowaar nog aardig wat kansen waarvan er 1 nog door Christophe in het netje geschoten werd. De rest werd vakkundig om zeep geholpen.

In de tussentijd had Leo nog een pingel veroorzaakt. Leen  was op dat moment echter in bloedvorm en ranselde deze bal er uit.

De tegenstander scoorde echter nog wel 2 keer waardoor als eindstand 5 - 2 op de borden kwam.

Achteraf kun je stellen dat wij, gezien het grote aantal kansen, bij NVC ook hadden kunnen winnen.

Maar goed, het is niet anders.

De nazit, tegenwoordig nogal vaak de 3e helft genoemd, was een gezellige boel.

Lekker in het zonnetje zitten met een biertje, wat wil een topvoetballer nog meer?

Maar, aan al het goede komt ook een eind.

Voldaan togen wij (licht slingerend) huiswaarts, weer 0 punten rijker.

Uw webmaster

=========================================================================

1 maart  2014 HSV - Muiden: 0 - 0

Deze zaterdag moesten wij het zonder onze betrouwbare sluitpost Leen stellen.

Deze goede dibbes die in het doel oogt als van gummie wordt kennelijk toch ook een jaartje ouder waardoor blessureleed langer nodig heeft om te herstellen. Leen, kom svp snel weer onder ons.

Uw webmaster had zich dit keer vooraf voorgenomen om goed te onthouden wie er allemaal in de basis zou beginnen.

Er is er natuurlijk altijd maar een waarvan hij dat zeker weet en dat is Nico. Zo ook dit keer, Nico stond in de basis.

Nu hoor ik u denken: dat is zeker voor zijn moeder.

Dat is zowel waar als onwaar.

Het ware gedeelte is dat Nico zijn moeder jaren geleden op de elektronische snelweg heeft gekregen. Dat betekende dat zij zijn verslagen

natuurlijk ook moest lezen wat een mooi moment was om haar te laten zien hoe goed uw webmaster wel niet was J. Dat vond zij aan het begin heel interessant maar na enkele maanden werd ze gek van al die mailtjes met commentaar.

Ik snap echt niet hoed dat mogelijk is J.

Het commentaar via de mail is immers van hoog niveau, dat kan ook niet anders als veel commentaar geschreven wordt vanuit de prettigste showroom van Nederland.

Ergo, de eerste keren dat uw webmaster naar zijn moeder verwees was dat waar.

Echter, op enig moment heeft hij haar uit de verzendlijst verbannen omdat uw webmaster gek werd van haar (onterechte J) gezeur over al dat commentaar via de mail.

En daarna is het onware gedeelte begonnen. Ik laat het aan de lezer over om zelf te bedenken hoe dat verhaal in elkaar steekt.

Mocht u daar toch niet achter komen ga dan naar onze leider Bas, die weet perfect hoe het in elkaar steekt.

Nu even heel serieus: wij hebben enkele weken geleden op een mooie wijze afscheid van mijn moeder genomen dus die bladzijde is inmiddels omgeslagen. Ik zal niet meer naar mijn moeder verwijzen.

Nu zit ik weer in de andere mode.

Naar wie moet ik dan gaan verwijzen?

Ik heb de stille hoop dat de lezer het verhaal hierboven snel vergeet zodat ik in de toekomst naar hartenlust weer kan vervallen in mijn oude kwaal.

De toekomst zal het uitwijzen.

Ik merk tot mijn verbazing dat ik wel heel erg ben afgeweken van mijn wedstrijdverslag. Mijn nederige excuses daarvoor.

Ik ga trachten dat nu direct goed te maken.

Dan nu de basis.

Arjo in het doel. Slager Hans en Nico centraal achterin. Ruud links- en Leo (die met de grote voeten) rechtsback.

Op het middenveld Edwin, Henk, Wim en Andre.

Voorin Christophe en Rob (u weet wel de punter).

Ik hoor a.s. zaterdag wel of dit correct was.

Groupie Le Blanc was aanwezig en zat op de bank. Wil wilde eindelijk eens wat leren en had zich dit keer voorgenomen om te gaan kijken.

Verder hadden we de volgende wissels: Michael, Bas,  Hans en Rene.

De rest was op Winterval en Carnasport.

Jeetje, dat ik dit allemaal nog weet, ik stijg zo wel boven mij zelf uit zeg.

Wij begonnen erg rommelig. Hoewel de wedstrijd dat toen nog niet kon weten leek deze wedstrijd dit verslag wel. Zo rommelig was het.

Er werd geen bal goed geraakt. Gelukkig had  de tegenstander daar ook last van.

Toch stonden wij vanaf het begin onder grote druk. De verdediging zat echter redelijk in elkaar waardoor er weinig kansen werden weggegeven.

De kansen die er wel kwamen werden door de tegenstander professioneel naast en over geschoten.

Ook mocht Arjo af en toe zijn kunsten laten zien. Deze kleine sluitpost die erg gevoelig is voor hoge ballen in de verre hoek komt met de week beter in zijn rol.

Op enig moment raakte Rob geblesseerd (tenminste dat wilde hij ons doen geloven). Een hoop kabaal maar zijn wederhelft (onze Groupie Tammy) weet inmiddels wel welk vlees zij in de kuip heeft. Zij vertikte het pertinent om als verzorgster het veld in te rennen. Dat deed ... (dit ben ik wel vergeten red.).

Rob ging er uit en Michael kwam er in.

Wij gingen rusten met de brilstand. Zouden we deze week weer eens het genot van 1 of meer punten mogen voelen.

In de rust zat iedereen te genieten van het feit dat we de 0 nog steeds hadden behouden.

De 2e helft begonnen wij met wat wissels. Hans ging ons middenveld versterken. Bas ging rechtsback staan. Rene was er al eerder in gewisseld geloof ik.

Het wedstrijdverloop bleef rommelig. En het bleef maar 0 - 0.

Slager Hans kreeg het voor elkaar om de eerste gele kaart van dit seizoen te incasseren en moest er 10 minuten uit.

Zouden wij het 10 minuten zonder slager Hans vol kunnen houden?

Het antwoord is volmondig ja. Niet in het minst omdat de tegenstander het kennelijk leuker vond om naast en over te schieten als een doelpunt te maken.

Zo eindigde deze wedstrijd in 0 - 0. Ons 3e punt was binnen.

De nazit was daarom grandioos. Hij is overigens altijd grandioos.

De ene bier na de andere werd naar binnen geklokt.

Uw webmaster had een etentje en weet dus niet hoe dit afgelopen is.

Mogelijk is de nazit nu nog bezig.

A.s .zaterdag hoor ik de fijne details wel.

Uw webmaster

=========================================================================

22 februari 2014 HSV - Almere: 0 - 5

Na een paar weken van verplicht boodschappen doen met het thuisfront mochten wij eindelijk weer eens de wei in.

Bijna het gehele team was aanwezig dus er werd gewisseld dat het een lieve lust was. Edwin had het er maar druk mee de gehele wedstrijd.

Met Leen gaat het langzaam de goede kant op zodat hij een helfie kon keepen. Arjo zou het de 2e helft van hem overnemen.

Slager Hans ging dit keer pas de 2e helft op vakantie dus kon ook een helfie mee doen. Samen met Nico vormde hij het hart van de defensie.

Met de backs Ruud en Rene was de defensie compleet.

Op het middenveld waren Edwin, Erik, Bert en Wim terug te vinden. Bert stond weer in de basis. Ik vermoed dat hij zaterdagavond weer zat praatjes gehad zal hebben bij hem thuis. Je kon tijdens de wedstrijd al zien dat hij daar mee bezig was want reageren op de bal was er nauwelijks bij.

Bert, de volgende keer pas na de wedstrijd bedenken wat je allemaal tegen vrouwlief gaat vertellen als je in de basis begint he?

De voorhoede werd gevormd door Christophe en Michel geloof ik.

De rest zat op de bank. Ook de famielje le Blanc was van de partij dus eindelijk was er weer een Groupie in de buurt.

Vanaf het begin stonden we onder zeer grote druk. Almere was echt een maatje te groot voor ons. Met name spits nummer 4 spleet door de defensie en tekende voor de 0 - 1. Hij had een slepende passeerbeweging (het was net of Rene er niet stond) en schoot vervolgens snoeihard met zijn linker.

Even later werd het door spits huilebalk (met nummer 14) 0 - 2 doordat enkele medespelers geen zin hadden om hem tegen te houden (zo leek het in ieder geval).

Nog even later werd het 0 - 3 door een schot van spits nummer 4 in de verre hoek waar Leen niet bij kon.

Nico kon nog wel de kracht uit het schot krijgen maar kon niet voorkomen dat er geschoten werd. En ja, Almere had meer geluk dan wij want ook deze bal kwam in de uiterste hoek terecht, bijna onhoudbaar voor Leen.

Met deze stand gingen wij rusten.

De tweede helft kwam Erik in het centrum achterin te staan voor slager Hans en begon Wil in de basis.

Wil zou zich deze helft onsterfelijk maken en zich met vlag en wimpel tot de man van de wedstrijd laten bombarderen.

Maar daarover later meer.

Rob kwam er in voor Michael geloof ik.

Verder werd er nog een hoop gewisseld maar dat ben ik vergeten. Wat ik wel weet is dat Edwin het er erg druk mee had.

In de 2e helft kwamen wij eindelijk weer een beetje in ons spel en werden zelfs gevaarlijk.

Helaas hadden wij geen geluk en wisten alleen maar paal,en lat te raken. Ook een slap intikkertje werd door een Almeriaan vlak voor de doellijn weggeschoten.

Nu even enkele bewijzen dat Wil volkomen terecht tot man van de wedstrijd werd gekroond. Overigens was dit wel de verkiezing bij de tegenstander en niet bij ons hoor.

Het zou kunnen dat ik een en andere in de verkeerde volgorde vertel maar dat mag m.i. de pret niet drukken.

Gedurende 1 van de vele aanvalsgolven van de tegenstander probeerde Wil de bal weg te trappen maar kreeg het voor elkaar om deze n plaats van naar voren met een mooie grote boog achterwaarts te trappen waardoor deze bal pardoes in de uiterste bovenhoek belande, onhoudbaar voor Arjo. Dat was veruit de fraaiste goal van de gehele wedstrijd.

Wil werd uitgebreid gefeliciteerd door de tegenstander en Nico lag schuddebuikend van het lachen op de grond. Het duurde wel 5 minuten alvorens men hem weer overeind kon hijsen.

Even later (of wellicht was het er voor) hadden Erik en Nico er voor gezorgd dat de spitsen van Almere meters buitenspel stonden.

De bal kwam bij Wil en Wil kreeg het voor elkaar om in plaats van de bal naar voren te trappen deze als mooie pass richting de spitsen van Almere (dus achterwaarts) te plaatsen.

Nico kon nog ternauwernood de 0 - 5 voorkomen.

En zo ontstond de ene hilarische situatie na de andere met Wil in de hoofdrol. Ik heb nu nog buikkrampen van het lachen.

Inmiddels begin ik te vermoeden dat Edwin (onze aanvoerder) uit is op mijn plek achterin. Hij maakt daarbij misbruik van zijn (aanvoerders)positie en wisselt Nico voor hemzelf.

Zo belandde Nico in de dugout. En u raadt het al, naast onze Groupie Tammy. Ook zij had buikkrampen van het lachten en had naar eigen zeggen nog nooit zulke komische voetbalsituaties meegemaakt. Zij gaf aan alleen al hierom elke wedstrijd wel naar ons te willen komen bekijken.

Op enig moment kwam toch de 0 - 5 op de borden. U begrijpt dat ik wat afgeleid was en daarom weet ik dus niet meer hoe dat tot stand kwam. Ik vermoed wel met Wil in de hoofdrol maar het zou ook zomaar kunnen dat Edwin spits nummer 4 heeft laten lopen die vervolgens snoeihard kon scoren.

De nazit speelt zich tegenwoordig hoofdzakelijk af in de kleedkamer. De douches waren ijskoud.

Ik verdenk Wim er van dat hij de douches heeft gesaboteerd in de hoop dat Tammy ons dan onder de douche zou komen opwarmen.

Dat laatste gebeurde echter niet, wij hebben gelukkig alleen maar nette Groupies.

Nico had een etentje en weet dus niet hoe de nazit verder is afgelopen.

Grote kans dat iedereen naar de jarige Jos is geweest. Ik hoor de verhalen volgende week wel weer.

Uw webmaster

=========================================================================

1 februari 2014 Sporting Martinus - HSV: 4 - 1

Op deze mooie zaterdagmiddag mochten wij weer eens naar het Amstelveense Sporting Martinus.

Deze tegenstander is dit seizoen vanuit de senioren naar de veteranen doorgestroomd en staat relatief hoog op de ranglijst. Dat zou dus per definitie een moeilijke pot gaan worden.

Wil was geblesseerd en fungeerde deze wedstrijd als vlaggenist. Bedankt Wil, je hebt dat prima gedaan.

Er werd gestart met Arjo in het doel, slager Hans (dit keer eens niet op vakantie) en Nico in het centrum achterin, Ruud linksachter en Leo rechtsachter.

Op het middenveld Edwin, Erik van D., en ik geloof ook Wim.

Bert stond weer eens in de basis (links voor) en zal daarom thuis weer heel wat praatjes gehad hebben het afgelopen weekend.

Wie er allemaal nog meer voorin opgesteld waren ben ik inmiddels vergeten. Wel weet ik nog dat Rene ook ergens rondliep.

Wat ik verder nog weet is dat elke bal die voorin belandde niet langer dan 1 seconde voorin bleef alvorens de tegenstander de volgende aanvalsgolf over ons heen stortte.

Het was dus zoals gewoonlijk lekker druk bij ons achterin en dat is erg goed voor het rendement (het financiele) dat de achterhoede uit zijn contributie haalt.

Voor het zelfde geld veel meer bewegen, wat wil een mens nog meer.

Helaas geldt dat niet voor iedereen want het lijkt wel alsof er enkele spelers zijn die voor het zelfde geld zo min mogelijk willen bewegen.

Nu we het toch over het rendement uit de contributie hebben kan ik u nog wel verklappen dat dit rendement nog vele malen hoger zou kunnen zijn.

Helaas heeft HSV geen ideeënbus in Bussum staan dus ik heb dit nog niet formeel als idee in kunnen brengen.

Wat is namelijk het geval: kleedkamer xxxx (ik ken de nummers niet uit mijn hoofd) heeft namelijk vloerverwarming. Mogelijk is dit gedaan omdat deze kleedkamer als massageruimte wordt gebruikt, en dan bedoel ik niet voor de spelers van het eerste team :-)

Als deze verwarming ontmanteld wordt gaan de stookkosten drastisch omlaag.

Maar ik dwaal af, mijn excuses daarvoor.

Het gaat natuurlijk om het beschrijven van de wedstrijd.

Wij hielden redelijk stand maar de tegenstander was gewoon een kleine klasse beter.

Arjo had ook dit keer de mooiste reddingen maar kon niet voorkomen dat wij achterkwamen.

Hij werd de eerste keer verschalkt uit een afstandsschot.

De overige doelpunten weet ik niet meer.

Ook niet met welke stand wij gingen rusten. Laten we daar voor het gemak 3 - 0 van maken.

Het was een gezellige boel in de kleedkamer. We werden immers niet van de mat afgetikt. Dit keer waren er echter geen tactische hoogstandjes.

Dus werd alleen de thee opgedronken.

De tweede helft het zelfde beeld alleen wist de tegenstander wat minder te scoren. Niet in het minst omdat Arjo ingreep met enkele fraaie reddingen.

Een van de opkomende middenvelders van Martinus (het leek wel alsof zij 8 middenvelders hadden en wij maar 1) had de nare gewoonte om bij het aannemen van de bal (met zijn rug naar de scheidsrechter) de bal met zijn hand zo optimaal mogelijk voor zijn pantoffel neer te leggen.

Hij deed dat tot drie keer toe zonder dat de scheidsrechter daar erg in had.

Nico wond zich daarover erg op maar dat mocht niet van zijn teamgenoten. Dus slikte hij dit stukje onrecht maar gewoon in.

En toen gebeurde het.

Ik kan het nog steeds niet bevatten.

Onze Rob de punter scoorde voor de 2e keer. Het gerucht gaat dat hij dit kon doen door een overstapje van Rene. Ik weet echter niet of ik dit gerucht goed onthouden heb.

Kennelijk wil Rob af van zijn punter imago want deze goal werd niet gemaakt met de punt maar met de binnenkant van de schoen.

Rob, ga zo door.

De tegenstander was hierdoor ook in de war en wist niet meer te scoren. Eindstand 4 - 1.

Met een voldaan gevoel stapten wij van het veld en gingen douchen.

Slager Hans was bang dat hij de weg terug naar huis niet kon vinden en had zijn vriendin gevraagd hem even op te halen.

Dat had hilarische taferelen in de kantine tot gevolg omdat zij hem aan het zoeken was en niet kon vinden,

Het was weer een ouderwets gezellige boel na de wedstrijd en voldaan togen wij na de nodige vloeistoffen weer huiswaarts.

Nu we het toch over vloeistoffen hebben: Erik van D. en Kees B. hebben Rose bier ontdekt en klokken de ene na de andere Rose bier naar binnen.

Dat ziet er erg koddig uit.

Zo, daar moet ik het bij laten.

Uw webmaster

=========================================================================

25 januari 2014 waren wij vrij

=========================================================================

18 januari 2014 HSV - Almere FC: 1 - 2

Deze zaterdag mocht Arjo ons doel weer eens verdedigen omdat onze vaste keep Leen helaas nog steeds in de lappenmand verkeert.

Ook Nico was eindelijk weer van de partij na zijn kutkutkutborstkasblessure.

Verder was het team overcompleet waardoor Kees zijn energie in andere verplichtingen ging steken en Wil en Bas aan de kant bleven.

Het gerucht gaat dat Wil dat deed om zijn vrouw, die achter de bar stond, in de gaten te houden.

Onze vaste cheerleader was ook aanwezig met haar witte kroost. Dat is altijd goed voor spektakel en maakt het wisselen een stuk eenvoudiger. Je mag dan immers naast haar op de bank plaats nemen. Volgens mij heeft Andre daardoor zo'n beetje de gehele wedstrijd op de bank gezeten.

We startten met slager Hans en Nico in het centrum achterin.

Aan de rechterkant geflankeerd door Leo en links door Ruud.

Op het middenveld speelde Erik een puike pot. Ook Henk, die na wat blessureleed weer van de partij was, speelde op het middenveld.

Ook Edward was daar van de partij die de opgaande lijn van 'zich eindelijk eens inspannen' bleef volgen. Edward, ga zo door.

Voorin stond Bert eindelijk weer eens in de basis. Dat zal zaterdagavond groot nieuws geweest zijn in huize Bert.

Rene en Michael stonden ook nog ergens op het veld. De rest ben ik vergeten.

Het wachten was alleen nog op Christophe die vandaag verlaat was.

Zoals gebruikelijk stonden wij vanaf het begin onder grote druk. De verdediging stond echter als een huis.

Almere had zijn grootste pieperd meegenomen en hem het nummer van onze voetballegende gegeven.

Nico had deze pieperd volledig in zijn zak waardoor hij nog meer ging piepen. Het piepen ging alras over in op elkaar schelden en op enig moment was geheel Almere hoofdzakelijk daar mee bezig.

Onze Archie Leo wil dan altijd mee doen. Maar dat is erg slecht voor zijn spel. Dus wij schreeuwden de longen uit het lijf richting Leo om hem stil te houden.

Gelukkig begint Leo steeds beter te luisteren, hij ziet eindelijk in dat zijn medespelers (niet allemaal overigens, u mag raden welke wel en welke niet) hem op die manier stukken beter laten spelen.

Zo hielden wij erg lang de 0. Totdat een afstandsschot pardoes in de uiterste bovenhoek van ons doel belandde. En onze kleine Arjo is dan helaas kansloos.

Wij lieten echter de koppies niet hangen en gingen voortvarend verder.

Het gescheld bij de tegenstander werd alleen maar meer.

In de tussentijd was Wim er in gekomen voor Henk en zagen we ook Edwin weer over het veld heen jagen.

Met de 0 - 1 op de borden gingen wij de rust in.

Het was een gezellige boel in de kleedkamer. het leek wel of we net kampioen geworden waren.

De belangrijkste aanbeveling was om actiever de 2e helft in te gaan.

Onze hoofdsponsor Rob wisselde met Edward. De rest weet ik niet meer.

In de 2e helft legden wij een puike pot op de mat. Velen van ons stegen boven zichzelf uit. Ook Arjo die de ene bal na de andere uit het doel ranselde.

Hij heeft toch stiekem naar Leen gekeken denk ik.

Helaas plofte de 0 - 2 ipv de 1 - 1 in het doel door stom balverlies op het middenveld. Dat moeten we echt beter doen. Arjo was kansloos.

We lieten ons echter niet van de wijs brengen.

En nu opletten Marco.

En toen gebeurde het.

Een messcherpe counter werd door Rob op aangeven van Christophe in het vijandelijke doel gepunterd.

Gelukkig dat Rob zo dicht bij het doel stond dat deze punter niet over of naast geschoten had kunnen worden.

Dat bracht de 1 - 2 op de borden. Almere kreeg het ineens Spaans benauwd. Zou de overwinning van hun bordje gesnoept worden?

Erg jammer dat we even daarvoor het 2e doelpunt aan Almere cadeau gedaan hadden.

Toch lieten we ons daar niet door van de wijs brengen en zochten doorlopend de aanval. Het voetbal bleef verzorgd.

Dat is een erg groot pluspunt van deze wedstrijd. Dat moeten we vast zien te houden.

Ook de tackles van slager Hans en Andre waren vlijmscherp. Met name die op de pieperd van Almere. Zij hebben zo te zien de zelfde tackle-aanpak. U kent dat wel. Bij zo'n tackle doet het gehele team uit schaamte net of ze het niet gezien hebben maar ze vinden het wel prachtig dat het gebeurd is.

We kregen zowaar nog kleine kansen maar ook Almere kreeg kansen op meer.

Het laatste deel heb ik als wissel op de bank gezeten naast, u raad het al, onze cheerleader.

Zij had het erg koud dus u begrijpt dat ik mijn plicht heb gedaan en haar goed heb opgewarmd.

Ik merk wel dat de kou een slechte invloed op haar opmerkingsgave heeft. Ik heb geen enkele oneliner op kunnen tekenen.

Mogelijk ben ik ze ook gewoon vergeten.

Helaas lukte het ons niet een 2e goal te maken waardoor wij nipt met 1 - 2 verloren.

Toch hielden wij allemaal een goed gevoel over aan deze wedstrijd.

De nazit was daarom nog leuker, zeg maar van uitzonderlijke klasse.

Een tientje p.p. in de pot is bij zo'n nazit eigenlijk gewoon te weinig.

Met een voldaan gevoel gingen de meeste spelers relatief laat naar huis.

Hoe laat de vaste plakkers het gemaakt hebben is mij niet bekend.

Uw webmaster

=========================================================================

14 december 2013 HSV - Schoten: 1 - 1

Het is mij wederom onbekend hoe deze wedstrijd precies verlopen is. Ik lag nog in de borstkassenlappenmand.

=========================================================================

7 december 2013 HSV - Amstelveen: 1 - 12

Het is mij onbekend hoe deze wedstrijd precies verlopen is. Ik lag nog in de borstkassenlappenmand.

Ik vermoed wel dat onze gelegenheidskeeper Arjo erg moe is geworden van het vissen.

Het gerucht gaat dat Wim in deze wedstrijd gescoord heeft.

=========================================================================

30 november 2013  HSV - Altius: 0-8 had het kunnen zijn als Altius alle kansen had benut0-0 bij de rust, 1-1 eindstand

Deze dag zal nog lang besproken worden in de Hoef. Lees verder om te achterhalen waarom.

Dit keer traden we aan zonder Leen die geblesseerd had afgebeld.

Ja, wie gaat er dan op doel? Je zag Wim voor de wedstrijd al wel intens gniffelen maar niemand had door waarom.

Totdat Edwin ongelukkig om zich heen keek en aan Wim vroeg of hij niet wilde keepen. Want ja, wie moest er op doel?

De gretigheid waarmee Wim aangaf wel te willen keepen was ongekend. En wij waren blij, want dit probleem was opgelost.

Achteraf denk ik dat Wim al wist hoe deze wedstrijd zou verlopen, anders had hij nooit zo enthousiast gereageerd.

Maar daarover straks meer. 

Slager Hans was weer terug van vakantie en stond met Nico in het centrum. Links en rechts geflankeerd door Ruud en Leo.

Op het middenveld stonden Edwin, Erik en Michael.

In de voorhoede Hans, Christophe en Rob, u weet wel die gozer van onze Groupie Tammy.

Ik ben een paar posities vergeten maar de betreffende spelers weten dat vast zelf nog wel.

Rene is bezig aan zijn comeback en stond te vlaggen.

Het wordt afgezaagd maar zoals gebruikelijk stonden we vanaf het begin weer onder grote druk. Dat pas tegenwoordig overigens ook wel bij mij: druk, druk, druk.

Toch bleven we verdedigend redelijk overeind.

En toen gebeurde het.

Nico had net een bal gemist waaruit de tegenstander nipt niet wist te scoren waardoor hij bij een hoge voorzet dacht: die bal moet en zal voor mij zijn.

Hij kreeg daardoor explosieve sprongkracht en kopte de bal voor de spits snoeihard weg. Een meester actie (is voor mijn moeder hoor).

Wat Nico echter niet had voorzien was dat deze spits uit pure nijd zijn elleboog met volle kracht in de ribbenkast van Nico sloeg.

En dat doet zeer, dat kan ik u (nu uit eigen ervaring) verklappen.

Dus Nico ging er al na 5 minuten uit. Edwin had in notime de organisatie weer  staan. Leo ging op de plek van Nico en Wil op de plek van Leo spelen.

Deze omzetting is inmiddels gesneden koek aangezien Nico ook regelmatig door slager Hans het veld uit wordt gewerkt in zijn opruimende enthousiasme.

Is hier soms sprake van jaloezie (dat is even voor mijn moeder jongens).

Het voordeel van deze situatie was dat ik dan een keer goed kon zien hoe wij voetbalden. Dit was extra leuk omdat Groupie Tammy ook aanwezig was.

U begrijpt, het was een dolle pret aan de kant. Tenminste voor Groupie Tammy want elke lachsalvo gaf bij mij zeer forse pijnscheuten, alsof er 23 priemen tegelijkertijd in mijn ribbenkast gestoken werden. Dat was dus lachen als de bekende boer ....

In de tussentijd zagen wij de tegenstander kans na kans missen. Ik denk dat het wel 0 - 8 had kunnen staan.

Maar nu komt het: zij konden niet om Wim heen.

De eerste helft solliciteerde Wim dan ook naar de functie van Man of the Match. Maar goed, die rol wordt op de gehele wedstrijd beoordeeld.

Ik zag overigens steeds vaker medespelers vol jaloezie naar de zijkant kijken. Groupie Tammy was namelijk inmiddels gepromoveerd tot verzorgster.

En ja, wie wil er dan niet geblesseerd uitvallen?

Zoals u inmiddels zult begrijpen gingen wij de rust in met 0 - 0. Dat doen we overigens de laatste tijd wel vaker, het is ongekend.

In de rust dit keer geen tactische hoogstandjes.

In de 2e helft was ook Edward van de partij. Deze jongeling is wat aan de luie kant. Dit is erg jammer want zijn rendement zou echt 100% opgehoogd kunnen worden.

Rob had zich onsterfelijk kunnen maken. Hij schoot zoals gebruikelijk met zijn ogen dicht op doel maar in tegenstelling tot wat er normaal gebeurd (de bal gaat dan huizenhoog over of kilometers naast) belandde zijn inzet vlak langs de paal. Helaas net aan de verkeerde kant.

Wat verder erg vermakelijk was, was dat bijna elke speler van HSV geblesseerd op de grond ging liggen in de hoop dat verzorgster Tammy hem op zou lappen. Maar deze dame is goed bij de pinken en heeft perfect door als er een blessure gefingeerd wordt. Dan komt ze gewoon niet.

Wat overigens wel erg vreemd was dat op enig moment haar wettelijke wederhelft krimpend van de pijn op de grond lag en zij het vertikte om in actie te  komen. Wij vroegen ons allemaal af wat er die afgelopen nacht gebeurd moest zijn in de slaapkamer van familie de Wit.

Maar na lang aandringen van de scheids rende ze toch naar manlief en kieperde als medicijn de gehele emmer water over hem heen.

Na deze actie kwam ze weer eens met een van haar scherpe analyses: zij als  verzorgster had nu al meer gelopen als Rob en Edward tezamen in de gehele wedstrijd. Daar valt geen speld tussen te krijgen.

In de tussentijd zagen wij Wim de ene redding na de andere verrichten. Daarbij had hij overigens wel het nodige keepers geluk.

Zoals eerder aangegeven viel de een na de ander uit om maar verzorgd te kunnen worden.

Zo kon het gebeuren dat Rene zijn Comeback kon vieren. En dat ging hem goed af. De complimenten Rene.

Ik merk dat ik wat afgeleid ben en zal nu weer eens iets over de wedstrijd vertellen.

Wij kwamen achter met 0 - 1 doordat de gehele achterhoede appelleerde en de tegenstander de bal simpel in kon schieten. Mogelijk dat Wim ook deze bal nog had kunnen houden maar dat lukte helaas niet.

Het zou werkelijk een grote deceptie zijn als we deze keer geen punt konden pakken.

Gelukkig maakte Christophe fraai de verdiende gelijkmaker. Jawel, uit een voorzet van Edward. Kunt u zich voorstellen wat een rendement het zou opleveren als deze rasluiaard eens een beetje in het veld ging bewegen?

Aan het eind van de 2e helft was het nog wel veel billenknijpen maar er werd (door bijna iedereen) hard gewerkt om dit punt te behouden.

Dan nu de verkiezing man of the match. Dat is met vlag en wimpel Wim geworden.

Nu begrijpt u ook waarom hij voor de wedstrijd zou graag wilde keepen. Hij wist gewoon dat dit ging gebeuren.

De invaller van de match is Rene. Het is fijn dat hij weer terug is.

Na zo'n overwinning is de nazit als vanzelf geweldig. Het grootste deel van de nazit speelde zich met de nodige bieren en bitterballen af in de kleedkamer.

Er moest ook regelmatig bijgelapt worden om weer voldoende pecunia te hebben voor de volgende ronde.

Ik ben voor mijn eigen veiligheid op een gegeven moment maar naar huis gegaan.

Mogelijk zijn ze nu nog bezig met nafeesten.

Mannen volgende keer moeten we dan maar gewoon winnen he?

Uw webmaster

=========================================================================

23 november 2013 waren wij vrij

=========================================================================

16 november 2013 Schoten - HSV: 0-0 rust, 0-1 tot 20 minuten in de 2e helft, 3-1 eindstand

Deze zaterdag mochten wij aantreden tegen Schoten in het verre Haarlem. Dat is helaas te ver van Bussum om met het fietsie te komen.

Onze subcoach Jos had ons van te voren een overwinning toegewenst. Wij zouden die graag aan hem opdragen.

Verder was dit een zogenaamde 6 punten wedstrijd.

Voor de blondjes onder ons (buiten de groupies zit ons team tactisch gezien vol met blondjes red.) zal ik dat even uitleggen. Wij stonden onderaan (dat heet ook wel laatste) en Schoten stond daar 1 plaats boven (dat heet ook wel eens een na laatste). Stel dat het verschil in punten X is. Als wij winnen wordt het verschil X - 3 en als schoten wint dan wordt het verschil X+3. X+3 - X-3 is 6 punten. Snappie?

Het kriebelt nu om buitenspel uit te gaan leggen maar ik zal dat niet doen.

Dan nu de wedstrijd.

Slager Hans was weer eens op vakantie. Andre had de vorige wedstrijd niet goed naar de coach geluisterd (altijd warm lopen voor je invalt Andre!) en had geblesseerd afgezegd.

Leen stond op doel. Centraal achterin stonden Leo en Nico. Bas was met zijn rug aan het spelen en stond aan de kant.

Ruud stond links en Wil rechts achterin.

Op het middenveld in het centrum Erik van D. en Edwin. Links en rechts geflankeerd door Michael en Grasshopper Wim.

Voorin stonden Christophe en Loods017.

Ik geloof dat ik dit keer niets vergeten ben maar hoor graag of dat ook daadwerkelijk zo is.

Oeps, ik ben vergeten dat Bert wederom niet in de basis startte. Het verhaal richting moeders wordt voor Bert steeds lastiger. Temeer daar Bert in de 2e helft verzuimde om geschiedenis te schrijven .Ik zal dat verderop in dit verhaal uitleggen.

Zoals gebruikelijk stonden wij vanaf acqiet onder grote druk. Maar Leen was in bloedvorm en ook Nico stond goed zijn mannetje (even mijn moeder triggeren). Ook Erik speelde een puike pot. Ook hij had zich onsterfelijk kunnen maken door zijn fraaie afstandschot (dit keer weer eens niet richting maan) niet op de lat maar in het doel te laten belanden. Overigen had hij vlak daarvoor een afzwaaier die nu nog richting Leningrad aan het zeilen is. Ballen genoeg daar in het verre Schoten.

Voorts moet ik nog kwijt dat Edwin zijn offday van vorige week redelijk te boven was gekomen. 

Het bleef dus 0 - 0 tot aan de rust. Alle verdedigers hadden hun werk naar behoren gedaan.

Zouden wij dit keer dan echt gaan winnen vroegen wij ons af.

Het tactische hoogstandje in de rust was dit keer MeLoMiPr. Dat betekent Meer Lopen en Minder Praten. Je moet er maar op komen maar het zorgt wel dat je beter gaat spelen als je dit ook toepast. Ik had echter al eerder uitgelegd dat ons team vol met 'blondjes' zit dus u kunt zelf wel invullen wat de gemiddelde HSV-er met deze tips deed.

Dan nu de 2e helft.

En toen gebeurde het.

De zelfde man, de zelfde fraaie beweging maar dit keer werd de inzet van Chrisophe niet afgekeurd. Het werd 0 - 1.

We stonden voor het eerst dit seizoen op voorsprong.

Dat was een lekker gevoel zeg.

Vlak daarna hadden wij de 2 - 0 op de pantoffel. Zoals eerder gezegd had Bert geschiedenis kunnen schrijven.

Hij werd fraai vrijgespeeld en had de bal voor het intikken.

Helaas was hij met zijn gedachten het verhaal aan het voorbereiden wat hij aan zijn vrouw zou vertellen (omdat hij niet in de basis begonnen was) en miste deze dot van een kans faliekant.

Helaas gingen wij daarna veel te ver achteroverleunen en de tegenstander deed er nog een schepje bovenop.

Tot overmaat van ramp ontviel Erik van D. ons ook nog met een blessure.

Dit alles had tot gevolg dat wij achter de feiten aan bleven lopen. Verder vrees ik dat de (het gebrek aan) conditie ons ook parten ging spelen.

En ondanks de vele mooie reddingen van onze Leen die zoals eerder gezegd in bloedvorm was werd het toch 1 -1.

En even daarna 2 - 1. En vlak voor tijd 3 - 1.

K.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t, k.t k.t, k.t.

Daarom ga ik nu maar weer verder met het beschrijven van de nazit.

Ook zonder Andre en Hans de slager is het een gezellige boel geworden.

Wel misten we de groupies, dat geeft toch altijd wat cachet aan zo'n nazit.

Verder is het bij Schoten maar een dooie boel na de wedstrijd. Op enig moment werden wij de kantine uit gestofzuigd.

Daarom togen wij al snel voor ons doen (wel met een grote kater vanwege de uitslag) weer naar huis.

Mannen, wij moeten deze pannenkoeken thuis echt oprollen hoor.

Tot de volgende keer.

Uw webmaster.

=========================================================================

9 november 2013 HSV - NVC: 0-0 rust, 1-0 afgekeurd, 0-2 eindstand

Op een winderige zaterdag mochten we weer eens thuis aanrukken. Het (Nico red.) was extra winderig omdat Nico zich de avond er voor volgegoten had met Belgische biertjes, u kent ze wel, die biertjes die helemaal vol met gist zitten. En ja, gist moet natuurlijk ook weer naar buiten. Meestal gaat dat dan via de achterzijde van een mens. Volgens mijn vrouw (Monique) doen dieren dat overigens ook zo.

Dan nu de wedstrijd.

Dit was met afstand onze beste wedstrijd. Zal dat komen omdat we met 18 man aan de start verschenen? Of omdat slager Hans H. Nico uit de wedstrijd gespeeld heeft? Wie zal het weten?

Leen stond op doel. Het centrum achterin werd gevormd door slager Hans H. (u inmiddels wel bekend) en Nico. Leo mocht als rechtsback aantreden en Ruud als links achter.

Op het middenveld Edwin die deze dag hopeloos (voetballend) uit vorm was. De rest van Edwin was overigens als vanouds zeer goed op orde. Ook Erik stond op het middenveld. Mogelijk ook Wim, maar dat ben ik vergeten.

Voorin ons Christofantje en Hans B. De rest ben ik helaas vergeten. Wel weet ik nog dat Bert dit keer wederom niet in de basis startte.

Wij moeten nu echt een inzamelingsactie voor Bert opzetten om hem in de gelegenheid te stellen dit op gepaste wijze aan zijn wederhelft te laten weten.

We stonden zoals gebruikelijk voortdurend onder druk maar achterin hadden we de zaakjes goed op orde. Dat kan bijna ook niet anders met slager Hans H. in de basis met voor hem Nico als  turbo-stofzuiger (is even voor mijn moeder jongens).

Op enig moment dacht Hans bij zich zelf: ik wil ook wel eens weten hoe het is zonder Nico als voorstopper.

Hij (Hans H.) ging er weer eens ongekend overtuigend in en deponeerde zijn rechterknie pardoes in het linker bovenbeen van Nico net nadat hij (Nico) op geniale wijze de tegenstander van het scoren had afgehouden (sorrie jongens, mijn moeder heeft enige tijd droog gestaan).

Dat betekende Nico aan de kant, Leo met de mooie schoenen als voorstopper en Wil als rechtsback (denk ik).

Dat bracht mij eindelijk ook eens in de gelegenheid om met onze meestergroupie Tamara van gedachten te wisselen.

We hebben ons aan de kant kostelijk vermaakt. Dat gaat vanzelf als je kijkt naar hoe de diverse HSV-spelers acteren op het veld.

De ene actie is nog grappiger dan de andere. Echt, we lagen rollebollend van het lachen aan de kant van het veld.

De rust werd bereikt met een score van 0 - 0. Dat is het beste resultaat bij rust van deze competitie.

Tijdens de rust dit keer geen tactische hoogstandjes. We zouden gewoon doorgaan zo.

Na de rust heb ik geprobeerd om Tamara nog een wedstrijdimpressie te ontlokken.

Naar nu blijkt is ze de afgelopen week door de heren Edward en Rob dusdanig 'bewerkt' dat ze dat niet meer durft.

Heren, heren, heren, stoppen daarmee. We leven in een vrij land en als een Groupie commentaar wil leveren op een wedstrijd dan moet dat gewoon kunnen.

Dus Tamara, we leveren volgende week weer gewoon (zeg maar op slager Hans wijze)  commentaar.

Door al die lol aan de zijkant heb ik niet echt kunnen zien hoe de wedstrijd zicht ontwikkelde.

Wel weet ik dat Chrisophe uit (was het vermeend?) buitenspel 1 - 0 maakte. De scheidsrechter had goed door dat wij zo'n voorsprong mentaal niet aan zouden kunnen en floot af voor buitenspel.

Het gerucht gaat wel dat dat terecht was.

In de tussentijd had slager Hans H. een tegenstander bijkans gesplit bij een tackle waarbij al vooraf duidelijk was dat hij te laat was. Dat leverde de eerste gele kaart van de competitie op (Gefeliciteerd Hans) en een tijdstraf van 10 minuten op.

De tegenstander putte hier zoveel hoop uit dat het op eens 0 - 2 stond. Ik weet niet meer hoe dat ging. Wel dat wij deze nederlaag dus opdragen aan mijn maatje achterin Hans H.

Ook zag ik Erik weer eens van ouds op de maan mikken i.p.v. op het doel. Erik hou daar nu eens mee op, lucht slijt ook hoor.

Deze 0 -2 was ook de eindstand.

Dan nu de nazit.

Wij zouden de nazit dit keer bij onze sub-leider Jos,houden om hem te steunen na zijn ingrijpende kruisbandoperatie.

Het was best lastig om weg te komen bij HSV want de ene bier na de andere werd in metervorm de kleedkamer in gedragen en vervolgens geledigd.

Toch wist ik mij op enig moment, netjes gewassen, uit dit feestgedruis los te wurmen en toog naar huize Jos.

Daar was ik zoals verwacht de eerste.

Zijn wederhelft Monique (die van Jos red.) was blij verrast met de mooie bos bloemen die ik namens het team voor haar gekocht had in Bussum.

Ook Jos was erg blij met de topwijnen die ik namens het team voor hem gekocht had.

Al keuvelend met Jos en zijn Monique vloog de tijd om.

Nu wil het geval dat ik die avond met mijn Monique (dat bedoel ik niet bezittelijk hoor...) bij vrienden zou gaan eten. Wij zouden daar om 18:30 uur zijn.

U raadt het al. De tijd vloog om en op enig moment kwam Edwin ons vergezellen. Dat maakt het nog moeilijker om te vertrekken.

Even later ging de bel weer en kwamen Bas, Wim, Christophe en Wil ons gezelschap versterken. Ik hoop dat ik nu niemand vergeten ben te noemen anders krijg ik volgende week de wind van voren.

De drankjes en hapjes waren perfect geregeld. Daarom is (zijn) de Man of the match dit keer Jos in combinatie met zijn Monique.

En nu opletten Marco!

En toen gebeurde het.

Opeens had ik door dat het eigenlijk al veel te laat was om op tijd bij het etentje te verschijnen. Zoals u weet ben je vanaf Mijdrecht wel een dik half uur onderweg naar Bussum.

Maar niet getreurd, Edwin was er ook en die kent mijn Monique dus het idee werd geboren om Edwin naar mijn Monique te laten bellen.

Achteraf was dat niet zo handig. Ik begreep de reactie van Edwin al niet zo goed (hij gaf aan dat zijn oren tuterden en hield het toestel niet aan zijn oor maar in zijn broekzak).

Hij gaf nog wel aan dat mijn Monique opgehangen had. Later begreep ik waarom hij/zij dat gedaan had.

Afijn, ik kreeg even later mijn Monique aan de lijn. Die was not amused. Toen ik haar voorstelde om alvast met de fiets naar het etentje te gaan waren de rapen helemaal gaar. Het bleek te stortregenen van Mijdrecht tot Bussum. Maar dat wist ik toen nog niet. Daarna ging ik direct weg.

Achteraf is zo'n reactie natuurlijk geheel begrijpelijk maar op dat moment was het niet zo fijn om mee te maken.

Maar maakt u geen zorgen, alles is weer pais en vree en het eten was heerlijk.

Ik hoop dat een ieder nog genoten heeft van de diverse nazitten.

Tot de volgende week.

Uw webmaster

=========================================================================

2 november 2013 Almere - HSV: 1e 15 minuten0-0, bij rust 3-1, Eindstand 5-1

Deze uitwedstrijd in het verre Almere zal ons nog lang heugen.

Deze wedstrijd hield ook een aantal buschauffeurs mentaal bezig waardoor zij op de A1 tegen elkaar klapten en een hoop vertraging tot gevolg hadden.

Het grootste deel van ons team kwam daardoor minstens 30 minuten te laat.

In de tussentijd waren Christophe en Nico druk bezig met een vrolijke smile de tegenstander te intimideren.

Dat had tot gevolg dat de tegenstander de 1e 15 minuten van de wedstrijd de weg kwijt was en wij ongekend lang stand konden houden. Maar dat leest u allemaal verderop in dit verslag.

Dan nu de wedstrijd.

In de voorbereiding naar deze wedstrijd had ik de stille hoop deze wedstrijd winnend af te sluiten en deze overwinning op te dragen aan onze sub-leider Jos. Deze immer goedgemutste specialist op het gebied van de blauwe regeltjes gaat binnenkort namelijk onder het mes om een nieuwe kruisband te bekomen. Het gerucht gaat dat deze kruisband, die via eBay besteld is om de kosten te drukken, helemaal uit China moet komen.

Daar zit natuurlijk een groot risico in dat, zeg maar de kans dat men een kruisband gemaakt van stokjes aanlevert. En dat is natuurlijk niet te bedoeling.

Of dat men om de kosten te drukken de babi pangang (in gedroogde vorm) gebruikt om een kruisband van te maken of wellicht de Foe young hai in combinatie met een uitgedroogde loempia. Wij zullen allemaal duimen voor Jos dat de goede kruisband op tijd arriveert.

Dan nu echt de wedstrijd. Excuus dat ik wat afgeleid ben.

Wat dit keer het meest opviel is dat onze Bert niet in de basis mocht starten. Dat was de 1e keer dat hij dit meemaakte, in ieder geval waar ik bij aanwezig was. De tranen stonden in zijn ogen, hoe moest hij dat in godsnaam aan vrouwlief vertellen. Ik heb Bert geadviseerd om contact op te nemen met de GGZ, dan komt dat allemaal wel weer goed. Wij horen volgende week wel hoe dat afgelopen is.

Arjo stond in het doel. Ik kan nu al vast verklappen dat hij deze wedstrijd boven zichzelf uit steeg en wat mij betreft de titel man of the match krijgt opgespeld.

Ik verdenk hem er overigens wel van dat hij indruk probeerde te maken op onze topper-groupy Tamara. Zij was weer eens aanwezig en steeg wederom ver boven zichzelf uit. Maar goed, als Arjo daar beter van gaat spelen heeft dat alleen maar voordelen.

Ook haar analyse na de wedstrijd was overigens fenomenaal. Maar daar over straks meer.

Het centrum achterin werd dit keer gevormd door Leo (u weet wel die man met de grote oranje schoenen) en Nico.

Wil stond rechts back en Ruud links.

Centraal op het middenveld Erik van D. die een puike pot speelde. De rest, buiten het feit dat Edward en Rob ook nog ergens rond wandelden,  weet ik niet meer. Ik weet nog wel dat Ronald E. en Edwin van de H. er niet bij waren. Achteraf kun je stellen dat het hun schuld is dat wij verloren hebben. Het is toch doodzonde dat hun talent niet op zo'n doordeweekse zaterdag ingezet wordt bij de Veteranen van HSV.

We begonnen net als vorige week goed. We combineerden er lustig op los en de tegenstander kon geen vat krijgen op ons spel. De intimidatie van Christophe en Nico had dus duidelijk zijn werk gedaan.

Wel had Nico een dagtaak om Leo achterin te houden. Het is net of Leo geen vat heeft op zijn voeten waardoor hij steeds ongewenst naar voren gedirigeerd wordt.

Maar goed, Leo zelf (niet zijn voeten) luistert ten minste. Dat kun je van Wil niet zeggen zoals verderop zal blijken.

Zo bleef het wel 15 minuten 0 - 0. Deze stand dragen wij op aan Jos.

Jos, kom svp snel weer terug bij ons.

Na de eerder genoemde 15 minuten kraakte de defensie een beetje waardoor Almere een door Arjo gepareerd schot toch nog kon intikken.

Het moge duidelijk zijn dat enkele collega spelers weer  eens aan het toepen waren en dus niet in staat eerder bij de bal te zijn dan onze tegenstander.

En toen gebeurde het.

Onze meest getalenteerde speler (tenminste als Ronald E. er niet bij is) Erik van D. schoot weer eens van afstand op doel.

In de regel vliegen deze ballen met de lichtsnelheid richting maan en is de ballenjongen 10 minuten bezig om zo'n bal weer terug te zoeken.

Maar dit keer ging het anders.

Deze bal vloog het doel in, wat een wereld goal. Erik, ik hoop dat dit de ommekeer is in jouw afstandschoten.

Zo kwam de 1 - 1 op het bord met als gevolg dat de tegenstander nog meer op elkaar ging vitten. Daar lag een kans.

Helaas schoten zij nog 2 ballen in het netje waardoor we met 3 - 1 gingen rusten.

In die periode liet Wil zich van zijn meest recalcitrante kant zien. Hij  weigerde te luisteren naar onze laatste man Leo. Het gerucht gaat dat dit structureel is bij Wil. Daar moet dus aan gewerkt worden.

In de rust werd dit allemaal recht gezet. Leo moest ophouden met naar voren rennen en WIl moest naar Leo luisteren. Voorwaar enkele tactische hoogstandjes.

In de 2e helft hielden wij wederom erg lang de (2e helft) 0.

Almere liet echter zien dat ze echt een (Wil) Maatje te groot waren voor ons en schoot er nog 2 in.

De nazit was ongekend.

Onze meestergroupie Tamara was in supervorm en analyseerde de wedstrijd. Hieronder wat samenvattende citaten:

"Jullie staan in het veld als houten klazen"

"Het is net of jullie niet willen winnen"

Een speciaal compliment had ze voor Edward en Rob:

"Jullie kunnen beter op ballet gaan". En daar had ze zeker een punt. Tijdens de wedstrijd kwam die gedachte ook bij mij op.

Nu is het zo dat er een balletschool is in de Hoef. Deze balletschool heet de dansende vleugeltjes en heeft op de vrijdagavond nog plaats.

Dus Rob en Edward: grijp je kans.

Verder was het weer een gezellige boel na de wedstrijd.

De ene bier na de andere klokten wij naar binnen.

Aan al dit moois kwam dit keer helaas ook weer een eind zodat wij met grote tegenzin weer huiswaarts moesten keren.

Als dank voor zijn inspanningen mocht Nico de tas met de nog na dampende shirtjes en broekje mee naar huis nemen.

Tot de volgende  week.

Uw webmaster

=========================================================================

26 oktober 2013 Muiden - HSV: Na 10 minuten 0 -0-1, bij rust 3-1, 2e helft 2-2, eindstand 5 - 3

Deze zaterdag voetbalden we bij het verre Muiden, een thuiswedstrijd voor Nicootje, die dan ook met het fietsie aan kwam scheuren.

Hij was 5 minuten te laat omdat hij die afschrikwekkende tegenwind had verwaarloosd.

Dit keer geen groupies. Dat was te merken aan het spel. De felheid was ver te zoeken.

Ook onze standin leider Jos was van de partij. Dit keer ruim op tijd.

Onze geblesseerde Leen ging op doel. Niet helemaal fit maar daar was weinig van te merken.

Het centrum achterin werd gevormd door Andre en Nico. Dit duo is inmiddels helemaal bijgepraat dus het is niet meer nodig om hiermee het centrum achterin samen te stellen. Andre, so long.

De 1e 10 minuten speelden wij het beste voetbal van deze gehele competitie.

We tikten er lustig op los en de tegenstander wist niet waar ze het moesten zoeken.

Dat resulteerde in de eerste voorsprong van dit seizoen door een mooie goal van Christophe.

Helaas kreeg de tegenstander langzaam grip op het spel en maakte al vrij snel 1 - 1. Ik heb verdrongen hoe dat ging.

De 2 - 1 en 3 - 1 kwam ook snel op het bord. Hoe dit ging heb ik ook verdrongen. Daar zullen vast wel enkele dramatische fouten aan ten grondslag liggen.

In de loop van de 2e helft kwam Edwin laatste man spelen en ging Andre meer voorwaarts spelen. Dat was het einde van het experiment Andre - Nico (en Edwin - Nico).

Met 3 - 1 gingen wij rusten.

In de rust de gebruikelijke geniale betogen over hoe het beter kan.

We kozen er voor om slager Hans, die er helaas erg vaak niet bij is (hij gaat erg vaak op vakantie red.), samen met Nico in het centrum neer te zetten.

Al snel bleek onze tegenstander ook nog wat 1e elftal spelers ingebracht te hebben.

Een van hen had nummer 2, met een vrij kort postuur. Deze speler had echter dusdanig veel gummie in zijn benen dat hij wel 1,5 meter (om)hoog kon springen. Natuurlijk levensgevaarlijk bij corners.

Keurslager Hans was aan het begin niet erg gelukkig in zijn acties wat al snel resulteerde in de 4 - 1 door een klutsbal.

Toch stond het de 2e helft beter en dat zou resultaat moeten geven. Het nieuwe centrum (Hans - Nico) was geboren.

Eerst moest echter nog even de gifbeker leeg gedronken worden.

Slager Hans liet zijn man lopen die makkelijk de 5 - 1 in de boeken kon peren uit een mooie voorzet van de eerder genoemde gummie nummer 2.

En toen gebeurde het.

Wij kunnen kennelijk toch wel een beetje voetballen.

Wij combineerden er lustig op los wat in erg veel kansen resulteerde.

Hans maakte er fraai 5 - 2 van. Even later gevolgd door onze topscorer Christophe die de 5 -3 aantekende.

Het liep de tegenstander inmiddels dun door de broek wat ook te ruiken was in het veld.

De accu was echter leeg bij ons dus deze 5 - 3 was ook de eindstand.

Toch denk ik dat we dit soort wedstrijden in principe ook moeten kunnen winnen als we niet zo makkelijk tegendoelpunten weggeven.

De nazit was fabeltastisch.

De ene bier na de andere werd aangeleverd en naar binnen geklokt.

Ik weet niet meer of er ook bitterballen waren maar ik denk van wel.

Aan al het mooie komt een eind. Zo togen wij na een mooie nazit weer huiswaarts. Nico op het fietsie in de hoop wat meer wind mee te hebben.

Deze hoop was helaas tevergeefs.

Tot de volgende week

Uw webmaster.

=========================================================================

12 oktober 2013 HSV - Sporting Martinus Vet 3: 1 - 11

Deze zaterdag mocht Arjo ons doel weer eens verdedigen omdat onze vaste keep Leen in de lappenmand verkeert.

Onze leider Jos kon het veld niet vinden waardoor Edwin de opstelling maar weer ging maken. We hebben Jos na de wedstrijd een routebeschrijving gegeven dus dat zal niet nogmaals gebeuren.

Dit keer hadden we de zogenaamde bar-groupies. Dat betekent dat deze dames wel aanwezig zijn maar de bar niet verlaten. De grap was dat zij aan beide zijden van de bar gepositioneerd waren. Waar dat nou voor nodig is?

Helaas moet ik nu aan de beschrijving van de wedstrijd beginnen.

Dat valt echt niet mee want de tegenstander liet ons alle hoeken van het veld zien.

Nu even voor mijn moeder.....

Het is een feit dat Nico vroeger in de Veteranen 2 van Sporting Martinus heeft gevoetbald. Vandaag speelden wij tegen Veteranen 3, kun je nagaan hoe hoog Nico dan wel niet gespeeld moet hebben.

Dan nu met grote tegenzin het verslag van de wedstrijd.

Laat ik daarom maar even beginnen met de man van de wedstrijd. Dat was met vlag en wimpel ons aller Wil Maatje.

Nu hoor ik u denken: hoe is dat in godsnaam mogelijk......................... Ik zal het snel verklappen: Wil floot en deed dat met verve.

Deze man heeft fluit-talent en zou dat eigenlijk wekelijks moeten etaleren op de Nederlandse velden.

U ziet, ik zit maar steeds om de wedstrijd heen te draaien. Helaas moet ik daar nu dan echt aan beginnen.

In het centrum achter stonden Andre en Nico. Dit duo had al eerder bewezen een schier onneembare vesting te kunnen metselen.

Dat kwam er deze wedstrijd helaas niet uit.

Aan de linkerkant hadden wij (gatenkaas red.) Rob en aan de rechterkant Bas.

Op het middenvel Edwin en Erik van D. Ik dacht dat onze meester grassprietenteller ook op het middenveld stond maar weet dat niet zeker.

Ruud stond ook nog ergens op het veld (evenals Michael), ook dat ben ik vergeten. Dat is niet zo wonderbaarlijk, ik ben pas immers weer een jaartje ouder geworden.

Nu hoor ik u denken: waar stond Leo?

Dit 'talent' stond in de voorhoede. Wij waren eerst bang dat hij dan steeds naar achteren zou trekken (als hij achter staat trekt hij immers altijd naar voren) maar dat was niet het geval.

En Leo kreeg kans op kans. Die er helaas allemaal net niet in gingen.

Bij de tegenstander ging het een stuk makkelijker. Die speelden ons helemaal zoek en stonden doorlopend met 3 man vrij voor de keeper.

Ook hadden wij een dosis geluk want elke bal op doel ging er zowat in.

Zo ontstond een ruststand van 0 - 6.

In de rust werden weer de nodige tactische hoogstandjes uit diverse hoge hoeden getoverd.

Andre en Nico wisselden van positie zodat Andre zich meer met de opbouw kon gaan bemoeien. Dit alles werd goedkeurend gadegeslagen door Ronald E. die al vergevorderd is met zijn revalidatie.

Op zich ging het beter (is ook even voor mijn moeder) maar binnen 25 seconden lag de 0 - 7 in netje.

En toen gebeurde het:

Leo scoorde. Als wij hem niet naar voren geschreeuwd hadden was dat overigens nooit gebeurd.

Het gekke is namelijk dat Leo, als hij een bal krijgt en zo alleen op de keeper af kan lopen verstijfd of verkramt en stil blijft staan.

Mogelijk dat hij dan aan wil sluiten aan het toepclubje van Rob en invaller F.

Maar goed de eretreffer was gemaakt.

Zoals eerder gemeld had de tegenstander meer moeite om te scoren waardoor het resultaat van de 3e helft (1 - 5) een stuk dragelijker was dan het resultaat van de 1e helft (0 - 6).

De nazit was als van ouds van supergrote klasse. Niet in het minst door het grote aantal (3) bar-groupies dat aanwezig was.

Zij werden vergezeld van pseudo bar-groupie Ruud die eindelijk weer een keertje aanwezig was.

Erik van D. ging eerder weg. Hij moest zijn neus nog even poederen omdat hij een milliseconde zendtijd op RTL:4 had gekregen. Daarin kon hij uitleggen dat kabelbier beter en lekkerder smaakt als glasbier.

Het was een gezellige boel en de bieren en bitterballen bleven maar aangevoerd worden.

Voor mijn eigen veiligheid ben ik op een gegeven moment maar naar huis gegaan.

Tot de volgende week (hik).

Uw webmaster

=========================================================================

5 oktober 2013 Amstelveen - HSV: 6 - 0

Dit keer moesten wij onder leiding van onze Jos (hij begint er steeds meer handigheid in te krijgen) tegen een tegenstander die al was begonnen met psychologische oorlogsvoering door de parkeerplaats, het veld en ook de kantine te verstoppen. Zowel sportlaan 37 (opgave Bas) als Sportlaan 33 (opgave Amstelveen) was op geen enkele routeplanner terug te vinden.

Maar goed iedereen, met uitzondering van Hans H., wist op tijd het veld te vinden. Wij denken dat Hans H. het veld nu nog aan het zoeken is.

Eindelijk was Leen weer van de partij en dat hebben we geweten ook. Wat stond die man een partij geweldig te keepen.

Hij ranselde de ene bal nog fraaier uit de bovenhoek als de andere.

We hadden een gelegenheidsdefensie met Rob aan de linkerkant. Invaller F. stond voor hem op het middenveld.

In het centrum Erik van D. en Nico. De as werd verder gevormd door Edwin van de H. en Christofantje.

De overige spelers werden gelijkelijk verdeeld over de rest van het veld.

Wij stonden zoals gebruikelijk vanaf het begin onder grote druk maar hielden ongebruikelijk lang de 0. Dat kan ook haast niet anders met zo'n geweldige sluitpost. Het was een genot om naar te kijken.

Echter: wij wisten niet dat Rob en invaller F. graag in het veld toepen (u weet wel , dat kaartspelletje). Dat vinden zij belangrijker dan tegenstanders van het scoren afhouden.

Ik zal even uitleggen wat er gebeurde. Bij een corner van de tegenstander stonden Rob en invaller F. bij de 2e paal. Rob had net gedeeld en invaller F.  zei: ik toep. In de tussentijd kon de rechtsbuiten van Amstelveen ongestoord de 1 - 0 binnenkoppen.

Zondezondezondezondezondezonde.

Maar goed deze 1 - 0 was ook de russtand want we bleven verder wel redelijk verdedigen hoewel de poep af en toe dun door de broek liep van angst voor nog een tegentreffer. Edwin, Erik en Christophe speelden een puike partij.

In de rust de gebruikelijke tactische hoogstandjes.

Toen wij aan de 2e helft begonnen bleek Ronald E., ons talent, aan de zijlijn te staan. Naar achteraf bleek was dat de reden dat het halve team nerveus werd voor zijn vaste plek en daardoor slechter ging spelen.

De 2 - 0 was een cadeautje van ik weet niet meer wie. Toen ging Nico er uit met een pijntje aan de lies.

Daarna ging het erg hard. Ik weet nietwaar het aan lag maar ik denk dat mijn moeder dat wel weet.

Aan het eind stond er 6 - 0 op de borden.

Terugkijkend is er maar 1 speler die in aanmerking komt voor de trofee 'de man of the match'. En dat is met vlag en wimpel onze sluitpost Leen die helaas bij een snoekduik een lastige blessure aan een rib heeft opgelopen.

Beterschap Leen.

Nu allemaal (ook Marco) even opletten want het wordt een beetje ingewikkeld.

Ik wil ook de 2e man of the match even in het zonnetje zetten. Is het wel 2e man of the match? Is het geen man of the 2e match? Of man of the match 2e?

Maar goed, deze eer komt toe aan Edwin, Erik en Christophe. Maar hoe noemen wij dat dan? Is dat dan ex aequo? Kan dat wel met drie personen?

Je zou het haast ex trio noemen maar daar krijg je toch ook weer andere gedachten bij.

Ik laat dit verder maar aan de fantasie van de lezer over.

Tot slot hebben we in de kleedkamer ook de voorstopper of de match gekozen.

U raadt vast al wie dat was :-)

Dan nu de nazit. Die was fantastisch.

Ze hebben het er bij Amstelveen nu nog steeds over. Wat een gezelligheid.

En dat zonder Hans H. en Bas V.

Mannen de volgende wedstrijd moeten we maar weer eens winnen vind ik.

Uw webmaster

=========================================================================

28 september 2013 Altius Vet 3 - HSV: 3 - 0

Deze zaterdag wederom een uitwedstrijd. En Altius uit is altijd lastig. Wel lekker voor Nico want dan kan hij ook eens op het fietsie komen.

Onze sub-leider Jos was wederom van de partij. Hij groeit met de week beter in zijn rol.

Hij zette Arjo in het doel. Het centrum van de defensie werd door hem 'in elkaar gesmeed' door Andre en Nico daar neer te zetten.

Hans H, (bijgenaamd de slachter, Hans ga lekker zo fanatiek door) werd op rechts achter geposteerd. Dat ging hem erg goed af. Erik van D op het middenveld was ook goed aanwezig.

De overige spelers werden over de rest van het veld verdeeld. Een enkeling belandde er dus naast.

Het aantal groupies was dun gezaaid. Alleen Tamara was aangehaakt. Zij heeft echter een mega groupie talent en had de inbreng van wel 5 groupies. Tamara, ga zo door.

Dan nu de wedstrijd.

Hoewel Altius licht beter was, waren we redelijk aan elkaar gewaagd. Het bleef lang 0-0.

Helaas ontstond er bij een corner een misverstand tussen Nico en Arjo waardoor de met afstand beste speler van Altius kon inkoppen. Dat was de 1 - 0.

Toch bleven wij redelijk partij bieden, kregen nog aardig wat kansen die er niet in wilden en konden met deze stand gaan rusten.

We moesten Tamara nog wel even wakker schudden want die lag lekker van het zonnetje te genieten.

Door de vele tactische discussies vloog de rust om en konden wij aantreden voor de 2e helft.

En toen gebeurde het.

Het halve team zat te slapen waardoor Altius zonder enige tegenstand richting doel kon lopen, de bal kon afleggen waardoor vervolgens de 2 - 0 op het bord kwam.

Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.

Toch kregen wij ook weer onze kansjes maar de engeltjes zaten op de verkeerd lat. Ze wilden er gewoon niet in.

Ook een hele mooie vrije trap van ons croissantje Christophe belandde via buitenkant paal naast het doel.

Een mislukte voorzet van Altius zette de eindstand op de borden. 3 - 0.

Zoals gebruikelijk was de nazit fantastisch.

We verbouwden het terras van Altius een beetje waardoor we heerlijk in de zon konden genieten van de vele biertjes.

Onze 5 groupies waren zeer duidelijk aanwezig en hadden een inbreng om van te smullen.

Ook konden wij de sterke verhalen van Loods017 verifiëren. Inderdaad, het zijn allemaal sterke verhalen........

De biertjes en bitterballen gingen er goed in en we vermaakten ons prima.

Helaas moesten we op enig moment toch weer naar huis.

Uw webmaster

=========================================================================

14 september 2013 NVC - HSV: (rust 4 - 1, 2e helft 1 - 1, eindstand 5 - 2)

Dit keer een thuiswedstrijd van uw webmaster die eindelijk eens op zijn fietsie naar het voetballen kon racen.

Aangezien Leen niet aanwezig was werd onze nieuwe aanwinst Edward direct voor de leeuwen geworpen. Hij mocht ons doel verdedigen.

Ronald was ook niet van de partij. Edwin zag zijn kans schoon en ging samen met Nico centraal achterin spelen.

Hoe dat beviel kunt u later in dit verhaal vernemen.

Onze andere nieuwe aanwinst Andre mocht op het middenveld beginnen. De rest van het team werd door onze opstellingenmaker over de overige plekken verdeeld.

Inmiddels waren er 2 nieuwe groupies aangeschoven. Mevrouw Wil Maatje en de moeder van de belhamels van ons aller Robje.

Ook Jos was weer van de partij. Grote klasse zo'n vaste toeschouwer.

Dat beloofde een gezellige boel te worden.

Dan nu de wedstrijd.

Vanaf minuut 1 stonden wij onder gigantische druk. De tegenstander was dan ook gemiddeld zo'n 20 jaar jonger.

In no time stonden wij met 3 - 0 achter. Elk schot op doel was van grote schoonheid en vloog pardoes in ons netje.

En toen gebeurde het.

Andre nam de bal mooi op zijn pantoffel en maakt 3 - 1. Een doelpunt bij een debuut, wat wil een mens nog meer. Andre, dat smaakt naar meer.

Met 4 - 1 gingen wij rusten.

In de rust de gebruikelijke tactische hoogstandjes.

Ruud was er niet bij dus het toilet was vrij in de de rust.

Andre zou centraal achterin gaan spelen en Edwin op het middenveld.

Dat beviel een stuk beter.

Wij hielden erg lang de nul en scoorden zowaar eerst nog de 4 - 2. Dat was een mooie treffer van onze topscorer aller tijden Christophe.

Helaas maakte NVC toch nog de 5 -2. Dat was een komisch gezicht, Edward zal nog wel een keertje aan ons uitleggen hoe dat ging.

Deze 5 - 2 was ook de eindstand.

De 2e helft hebben we gelijkgespeeld en dat gelijke spel draag ik graag op aan Ronald en zijn broer.

Na de wedstrijd een fantastische nazit. Ja Kees, je hebt echt wat gemist.

We hebben nog uitgebreid gefilosofeerd of Rob nu rechts of links dragend is en wat het effect van dit alles is op zijn schoten op (of beter naast) het doel .

Ik had een etentje, moest eerder weg en weet niet hoe laat het is geworden. Ik denk erg laat.

Ik hoop dat er nog wat geld in de pot over was zodat we nog een mooie fruitmand voor Ronald kunnen kopen.

Mannen, tot volgende week.

Uw webmaster.

=========================================================================