HSV Veteranen 1
(2012-2013)
laatst gewijzigd 21-4-2012
Toernooi-, wedstrijd en trainings-verslagen
=========================================================================
20 april 2013 HSV - Rivierwijkers: (0 - 3)
Op deze zaterdag was uw webmaster weer van de partij.
Dit was tevens de (voor hem) comeback van Erik van D. en van Frank, onze jonge vader.
Ook was scheids Ton weer eens van de partij. Die floot een goede partij.
Het centrum werd gevormd door het vriendschapsduo Leo en Nico. Nico had daartoe een stuk waslijn uit zijn caravan gehaald om te voorkomen dat Leo weer doorlopend naar voren zou gaan. Dat lukte de 1e helft goed.
De tegenstander was gemiddeld 20 jaar jonger en had ene jousoufzoefzoef en ene Baszoefzoefmeteenvlammendschot in de gelederen.
Wat een snelheid en souplesse, daar kunnen wij nog veel van leren.
Baszoefzoefmeteenvlammendschot knalde van 20 meter de 0 - 1 in de bovenhoek. Onze Leen was kansloos.
Hoe de 0 - 2 in het netje kwam weet ik niet meer.
Wat nog wel het vertellen waard is over de 1e helft is dat een van de spitsen van de tegenpartij (zeg maar Pietzoefzoef) een corner in probeerde te koppen en aangaf niet bij de bal te kunnen. Ja, vind je het gek dat je niet bij de bal kunt als Nico je arm naar beneden trekt. Dat doet hij tegenwoordig zo geniepig dat de tegenstander het niet eens in de gaten heeft.
Scheids Ton was zeer scherp vandaag en zag het overigens wel. Hij vond deze charge echter van ongekende schoonheid en floot daarom niet voor een overtreding (dit laatste vertel ik natuurlijk voor mijn moeder).
Rene was dit keer in goede doen. Kennelijk is het het spelen als een krant hem (net als ons) niet bevallen.
Ook Erik van D. speelde een prima pot totdat de krachten hem verlieten.
Onder de streep was Wil M. prominent aanwezig. Die speelde als een heel jaarabonnement op 24 kranten.
Verbaal staat hij wel zijn mannetje. Alleen is hij de enige die dit slappe gelul begrijpt.
Met 0 - 2 gingen wij rusten. Wij misten het slaapverwekkende commentaar van Edwin wel in de rust. Dus Edwin, snel weer beter worden hoor!
En nu even niet opletten Marco.
En toen gebeurde het niet.
De tegenstander kwam met 10 man te staan door een handvol blessures achter elkaar. Dan zou je toch zeggen rol ze op die Rivierwijkers.
Niets was minder waar. Het werd zelfs nog 0 - 3 door geklungel achterin.
Maar dat was nadat Nico Baszoefzoefmeteenvlammendschot probeerde bij te houden. De eerste aanzet voor de sprint was het al raak en schoot het in zijn kuit. Dit schijnt men een zweepslag te noemen. Het is een kleintje dus laten we het maar een zweepslagje noemen.
Hij ging nog wel lekker aan de armen van Baszoefzoefmeteenvlammendschot hangen zodat die in ieder geval niet door kon breken.
Een ander bijna doelpunt werd voorkomen door onze Bert, die lekker in de weg ging lopen.
Aan de andere kant wist Hans weer eens een zuivere doelpuntkans om zeep te helpen. Hansie toch....
Michael was redelijk in goede doen en sjokte een groot deel van de 2e helft achter jousoufzoefzoef aan die daardoor niet meer aan scoren toe kwam.
De 0 - 3 was de eindstand.
Na de wedstrijd is op geen enkele wijze te zien dat wij Mentaal of Fysiek geknakt zijn na zo'n wanprestatie.
Het is een gezellige boel en het ene gesprek is nog interessanter als het andere.
Nadat de pot leeg (de poet op) was togen wij huiswaarts.
Zo, nu ga ik bijna op vakantie.
Uw webmaster.
=========================================================================
13 april 2013 HSV - EDO: (3 - 2)
Mij is volstrekt onbekend wat hier precies gebeurd is. Omkoping? De nazit was naar alle waarschijnlijkheid doodsaai.
Uw WEB-master
=========================================================================
6 april 2013 CDW - HSV: (na 40 minuten 1 - 2, ruststand 2 - 2, eindstand 5 - 2)
Op deze mooie zaterdag mochten wij aantreden tegen de koploper. De vorige wedstrijd tegen CDW werd met 0 - 7 verloren dus dit bood kans op revanche. Erg veel slechter zou het niet kunnen.
Wij begonnen met Leen in het doel en het vuurvaste centrum met Ronald E. en Nico. Leo was rechtsback en onze nieuwe aanwinst Henk wordt graag ge-...........-t was rechtsback. Henk, dat was een prima debuut. Nu nog even aan de conditie en de lef werken en jij wordt onze vaste linksback denk ik.
Dat geeft Ruud ruim de tijd om nu eindelijk eens de cursus voetbaltactiek voor beginners af te kunnen ronden.
Dan nu de wedstrijd.
Nico had dit keer de beruchte nummer 17 in zijn binnenzak. Dat vond deze tegenstander niet leuk waardoor hij begon te zwerven.
Zoals gebruikelijk stonden wij doorlopend onder druk. Door een cadeautje van Rene (Man, hou toch eens op met die cadeautjes...) kwamen wij zoals gebruikelijk met 1 - 0 achter.
Maar toen gebeurde er iets wat bijna met geen woorden te beschrijven is.
Let dus op Marco.
En toen gebeurde het!
Leo trok met de bal aan de voet ten aanval. Het gehele team was al op de teugweg want dit zou zoals gebruikelijk balverlies tot gevolg hebben.
Maar niets was minder waar. Leo liep door tot de achterlijn waarbij de tegenstander dacht dat die wel over de achterlijn zou rollen. Maar nee, met zijn grote teen (zoals bekend heeft Leo maat 89 en dus hele grote tenen) wist hij de bal voor het doel te krijgen. De voorzet werd vervolgens slim door Christophe ingetikt.
Wat een weelde. 1 - 1 tegen de koploper.
En toen gebeurde er nog iets dat met geen woorden te beschrijven is.
Let dus op Marco.
En toen gebeurde er nog iets!
Het wordt eentonig maar Leo trok wederom met de bal aan de voet ten aanval. Het gehele team was al weer op de teugweg want dit zou zoals gebruikelijk balverlies tot gevolg hebben.
Maar niets was minder waar. Leo liep door tot de achterlijn waarbij de tegenstander dacht dat die wel over de achterlijn zou rollen. Maar nee, met zijn grote teen (zoals bekend heeft Leo maat 88 en dus hele grote tenen) wist hij de bal voor het doel te krijgen die vervolgens wederom slim door Christophe werd ingetikt.
Wat een weelde. Een voorsprong van 1 - 2 tegen de koploper.
Maar ja, Rene houdt van cadeautjes en zo stonden wij pal voor rust weer gelijk.
In de rust hebben wij 20 minuten lang naar de thee lopen zoeken. CDW moet in grote financiële problemen verkeren want er is geen geld voor sleutels om de kleedkamer af te sluiten, er zijn maar 3 douches in de kleedkamer en er is al helemaal geen geld voor een bakkie thee in de rust. Ook een glaasje limonade kan er kennelijk niet af. Foei CDW.
In de 2e helft ging CDW een tandje bij schakelen. Nummer 17 ging op het middenveld spelen en CDW bracht zijn miep-miep nummer 4 spits in.
Die man bleef maar lopen. Maar ja, zoals jullie weten Nico ook (dit is even voor mijn moeder hoor, ze was gisteren jarig, vandaar).
Het achter die nummer 4 aan lopen eiste wel zijn tol bij een corner want Nico maaide volledig over de bal heen . Rene deed dat ook maar dat zijn we inmiddels wel gewend. Dat resulteerde in een voorsprong van 3 - 2 voor CDW. Die voorsprong zouden ze niet meer uit handen geven.
CDW liep nog uit naar 4 - 2 en toen gebeurde er weer iets van groot belang.
Leo stormde wederom met de bal aan de voet naar voren en zette Pieterje017
alleen voor de keeper.
Hij liep zenuwachtig met de bal aan de voeten richting keeper en schoot
vervolgens de bal 30 meter links van het doel over de achterlijn.
Ik heb na de wedstrijd deze jonge vader, eigenaar van een VOF, geïnterviewd om er achter te komen waarom dit nu zou af moest lopen.
Ik zal het resultaat met jullie delen.
Er zijn 2 theorieën.
Theorie 1: Hij is linksdragend en als hij wil schieten dan helt hij door het gewicht naar links over waardoor de bal een afwijking naar links krijgt.
Theorie 2: Deze man heeft zoveel aan zijn hoofd dat hij geen hersencellen meer over heeft om na te denken, om zijn voeten aan te sturen etc.
Kiest u maar, zou ik zo zeggen.
De tegenstander putte hier moed uit en schoot de 5 - 2 er nog in.
De nazit was prima. Lekkere grote kannen bier en de een na de ander haalde een nieuwe kan bij de bar.
Ook Nico nam deze zware taak een keer op zich.
Zo mannen, nu ga ik naar de verjaardag van mijn moeder die inmiddels ongeveer 89 is geworden.
Zou het toeval zijn, dat is immers de maat schoen van Leo.
Uw webmaster
=========================================================================
23 maart 2013 HSV - VVJ: (rust 0 - 0, eindstand 0 - 2)
Domdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdom
domdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdomdom
oliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedomoliedom
Zo dat is er uit.
Deze wedstrijd werd gespeeld met een gevoelstemperatuur van 100 graden kelvin.
De watjes onder ons (en u weet inmiddels dat ons team vol met watjes zit, wel gezellige watjes overigens, lees de teksten over de nazit er maar op na)
hadden extra sokken, extra hempjes, extra T-shirts, extra onderbroeken, extra lange broeken, extra peniskokers, extra petten etc. meegenomen.
Het was geen gezicht. Je durft het team bijna niet aan de tegenstander te laten zien.
Maar goed het effect was dat de tegenstander volledig van slag was.
Ik denk achteraf echter dat zij geschrokken waren van de excuusmail van onze jonge hond Wim. Die zou de sterren van de hemel spelen omdat hij de vorige keer als Pietertje die net een boterham met pindakaas had opgegeten stond te voetballen.
Overigens kun je wekelijks zien dat wij meer Pietertjes hebben rondlopen. Ik zal ze voor het gemak nummeren. Pietertje017, Pieterje01 en vervolgens Pietertje02 t/m Pietertje016.
En lees het relaas van de 2e helft er maar op na om te zien wat er van deze excuusmail terecht gekomen is.
Dan nu de wedstrijd. Onze trouwe sluitpost Leen in het doel. Het centrum werd gevormd door het duo 4 meter lang. Helaas is de 2.10 meter van dit duo veel te vaak in de voorhoede te vinden waarbij hij na balverlies (u zult begrijpen dat dat in ons team erg vaak voorkomt) maar weer eens naar achteren sjokt. Ik heb bijna geen stembanden meer.
Wil stond rechtsback, Rene linksback, Ruud had zich verstopt en de rest was verdeeld over de rest van het veld.
Kees was afwezig want die was bezig het bier van alle strandtenten aan de Hollandse kust te keuren.
Ronald E. was afwezig, u kent inmiddels zijn experiment, sla anders het verslag van 16 maart er maar op na.
Overigens zou het ook kunnen dat ik het volledig mis heb en hij gewoon te veel op de bank zit met zijn Française en daardoor geen conditie meer heeft.
En wat er aan de hand is met Erik, ik weet het niet. Die verzint elke week een andere smoes om er niet bij te hoeven zijn. Ook een gebrek aan conditie?
Maar goed, dan nu de wedstrijd.
Zoals gebruikelijk stonden wij constant onder druk maar de defensie stond als een huis. Wel een huis met gatenkaas maar zoals eerder gezegd, de mail van Wim had zijn werk gedaan bij de tegenstander.
Onze croissantje (of moet ik gezien zijn buik inmiddels Christophantje zeggen) kreeg nog een dot van een kans die hij meesterlijk om zeep hielp.
Maar goed, het is altijd een lust om achteraf zijn uitleg met een Frans accent te mogen vernemen.
Zo gingen wij met de brilstand rusten.
De 2e helft zat het achterin potdicht. Wij kregen zowaar ook nog wat kleine kansjes die er niet in gingen.
En nu opletten Marco. EN TOEN GEBEURDE HET!
Wim was het zat. Hij wilde eindelijk zijn stempel op deze wedstrijd gaan drukken. Dat lukte hem met verve, maar dan wel de verkeerde verf.
Hij 'passte' in de 16 meter met extreme precisie de bal in de voeten van de spits van VVJ die deze simpel kon afleggen naar de linksbuiten die vervolgens zoveel ruimte had dat hij Leen kon verschalken. Daarmee stond de eindstand op de borden en hebben wij voor de zoveelste keer geen punten behaald terwijl dat toch gewoon mogelijk is geweest.
De les die hieruit getrokken kan worden is dat de oplettende speler van ons team de bal gewoon net zo zuiver naar de eigen medespeler moet passen als Wim dat naar de tegenstander doet. Zo simpel kan voetbal zijn.
Ik ga overigens het mailadres van Wim aan mijn spamfilter toevoegen want wat hij beloofd komt toch niet uit.
Dan nu de nazit. Deze keer geheel zonder groupies. Dames, waar was u? Dit keer geen controle?
Het was een gezellige boel waarbij zelfs Nico nog een keer een rondje bier gehaald heeft.
Het belangrijkste onderwerp was dit keer muziek en als het goed is heeft Edwin nu weer de gitaarsolo's van de Allman Brothers Band ontdekt.
Het restant van de pot heeft Bas meegenomen geloof ik.
Uw webmaster
=========================================================================
16 maart 2013 HSV - Breukelen 2: (0 - 2)
Het is al weer een week geleden dat wij deze pot verloren.
Ik ben het meeste dus vergeten.
Wat ik nog wel weet is dat onze meest begenadigde voetballer (Ronald E. voor de kenners onder ons) keer op keer aan het uitproberen is of wij het zonder hem soms moeilijker hebben. Gezien de gemiddelde kwaliteit van ons team is het antwoord eigenlijk heel simpel.
Dus bij 0 - 0 ging hij naar de kant en zie: wat gek, het ging slechter zonder hem.
Deze nederlaag wil ik dus graag opdragen aan Ronald E.
Ik heb nog wel wat huiswerk voor de jonkies in ons team: ga veel brinta eten, volg een cursus voetbaltactiek voor beginners en kom elke week trainen.
Overigens is dit ook huiswerk voor de meeste oudjes onder ons.
Hoe de nazit was weet ik niet want ik moest vroeg weg. Er waren overigens weer erg veel groupies dus dat zal wel goed gekomen zijn.
Uw webmaster
=========================================================================
2 maart 2013 HSV - de Meern: (eindstand 3 - 6, 2e helft 2 - 2)
Het klinkt afgezaagd maar na weken van afgelastingen mochten wij eindelijk weer eens de wei in.
De opkomst was fantastisch, we konden wel 2 teams opstellen.
Erik en Edwin waren afwezig, de rest was aan boord.
De Meern begon direct al te drukken maar uit een messcherpe counter scoorde Rene met een rolletje.
Jazeker, ook mislukte schoten kunnen een doelpunt opleveren.
Dit was ook de wedstrijd van de korte lontjes. Een aanslag op de enkels van Ronald werd door zijn teamgenoten niet goed begrepen en becommentarieerd waardoor onze grootste vedette een wissel aanvroeg en ook kreeg.
Vanaf dat moment ging het bergafwaarts met ons team.
Wij grossierden in afzwaaiende schoten. Loods017 en Frank moeten daar nu echt op gaan trainen hoor!
In notime werd onze mooie voorsprong omgezet in een 1 - 3 achterstand.
Toch kreeg Leo de mooiste kans van de wedstrijd die hij helaas niet in een doelpunt kon omzetten.
Het was een belegering van jewelste waarbij ons middenveld doorlopend verzuimde achter de jonge honden van de Meern aan te lopen.
Ook Nico was niet scherp genoeg en liet zich 2 keer aftroeven.
Uit een afstandschot ,waarbij Leen bijkans naar beneden sprong ipv naar omhoog, kwam de 1 - 4 op de borden.
Verder was deze trouwe sluitpost niets te verwijten hoor, hij stond zoals altijd zijn mannetje.
Het spel was overigens niet om aan te zien, wat een foutenfestival.
In de rust tankten wij zelfvertrouwen. Ook kwamen onze groupies weer kijken.
Het liep in de 2e helft een stuk beter (komt dat door de groupies???) totdat Loods017 dacht: ik geef die gozer een lekkere zet in het strafschopgebied. Ik heb zelden iemand zo opzichtig een zet zien geven.
De scheids kon dan ook niet anders dan hier een pingel voor geven. Deze pingel werd perfect ingeschoten. 1 - 5.
En toen gebeurde het....
Kennelijk liep er bij de tegenstander een Loods018 rond waardoor ook wij een pingel kregen. Deze werd door Hans perfect afgemaakt. 2 - 5.
In de tussentijd klungelde de verdediging weer wat waardoor het 2 - 6 werd.
En toen gebeurde het......
Bij de tegenstander kwam Loods019 invallen met als gevolg dat onze Hans een 2e pingel fraai kon inschieten waardoor de eindstand van 3 - 6 op de borden kwam.
En toen gebeurde het...
Zowel Ronald als Hans kregen nog geweldige kansen die zij echter geweldig om zeep hielpen. We hadden dus zelfs nog kans op een gelijkspel.
Dan nu de nazit.
Deze begint al in de kleedkamer met de nodige biertjes en bitterballen.
Als we zo doorgaan moeten we aan heit eind van het seizoen 20 euries per persoon lappen.
Het is echter wel een gezellige boel daar bij HSV.
Voor mijn eigen veiligheid ben ik op een gegeven moment maar weggegaan.
Grote kans dat de rest daar nu nog zit na te genieten.
Uw webmaster
=========================================================================
2 februari 2013 HSV - VOP: (2 - 3)
Na weken van afgelastingen mochten wij eindelijk weer eens de wei in.
Dit keer thuis tegen VOP, altijd een kraker.
Ronald E. durfde niet mee te spelen en zegde (of is het zei Erik?) vlak voor de wedstrijd af.
Met Leen in het doel zou het dit keer toch moeten kunnen lukken dachten wij.
Zoals gebruikelijk waren wij in topvorm na de wedstrijd. Lees aan het eind hoe dat is afgelopen.
Dan nu de wedstrijd.
We stonden direct onder grote druk maar kwamen op 1 - 0 door een fraaie treffer van Wim.
Er kan maar 1 goede verklaring voor deze fraaie treffer zijn: er moeten grasprietjes op de lat gezeten hebben.
U weet immers inmiddels wel dat grasprietjes tellen de favoriete bezigheid van deze jonge a....s is.
We bleven onder grote druk staan waardoor helaas de onvermijdelijke tegentreffer niet uitbleef. 1 - 1.
Even later stond de 1 - 2 op de borden door een slipper (neen, het was geen slippertje) van onze Michael.
Met deze stand gingen wij rusten.
Omdat Ruud niet meedeed was de WC tijdens de tactische bespreking beschikbaar.
De essentie was dat we gewoon zouden doorgaan op de ingeslagen weg.
En zo geschiedde.
De tegenstander drukte er lustig op los en wij hanteerden de buitenspelval.
Helaas zijn wij nog een maatje te klein voor deze val en de tegenstander brak doorlopend door.
Alleen hadden zij wind mee (en de hersens van een regenworm) waardoor al deze ballen doorschoten en Leen in feite een makkie had.
Gewoon op tijd het doel uit en de bal oprapen was het devies.
En toen gebeurde het. Deze in de regel betrouwbare sluitpost vertikte het om op tijd zijn doel uit te komen.
Zo kwam de 1 - 3 op de borden.
Op dat moment gebeurd er iets dat we vaker moeten laten gebeuren.
Wij zetten de tegenstander onder druk en werden zowaar gevaarlijk.
Christophe maakte op fraaie wijze de aansluitingstreffer. 2 - 3.
De tegenstander deed het dun in de broek en wij drukten en drukten (wat een mooie beeldspraak he?).
Uit een counter probeerde VOP nogmaals te scoren maar Leen ranselde de bal op onnavolgbare wijze uit de verre hoek. Daarmee was hem zijn eerdere fout meer dan vergeven.
Helaas bleef het bij deze 2 - 3 en stonden wij wederom op 0 punten.
Aan de nazit was dat echter niet te merken.
Deze begint tegenwoordig al in de kleedkamer en onder de douche. Geweldig!
Dat betekent echter wel dat we nu al 10 euro p.p. moeten lappen. Waar eindigt dat? Straks moeten we aan het eind van het seizoen 20 euries lappen en mogen we niet meer blijven plakken van moeder de vrouw.
Op enig moment begon men de kantine te stofzuigen en moesten wij tegen onze zin het HSV-honk verlaten.
Op naar de volgende wedstrijd.
Uw webmaster bijna Koos
=========================================================================
26 januari 2013 HSV - Breukelen 2: (afgelast)
=========================================================================
19 januari 2013 VOP - HSV: (afgelast)
=========================================================================
12 januari 2013 HSV - CDW: (0 - 7)
Op deze mooie doch winterse zaterdag mochten wij eindelijk weer eens de wei in. Met 15 man waren we weer ruim bezet. Het was waterkoud.
1 december hadden wij voor het laatst voor het echie gespeeld.
In de tussentijd werd wekelijks een gymzaaltje in Mijdrecht onveilig gemaakt door een aantal van ons. Het was levensgevaarlijk om daar aan mee te doen. Maar ja, het bloed .....
Dan nu de wedstrijd. Met Leen in het doel en Ronald E. en Erik van D. in de basis zouden we deze pot natuurlijk hebben kunnen winnen ware het niet dat wij tegen de koploper moesten spelen.
Deze koploper heeft tot op heden elke week nog 3 punten bij elkaar weten te sprokkelen. En dat zou deze week helaas niet anders zijn.
We hebben de gehele wedstrijd onder druk gestaan.
De tegenstander was individueel veel sterker en hun spits met het mooie nummer 17 was reteleep.
Deze spits was echt een maatje te groot voor onze vaste voorstopper. 2 keer wist hij hem te verschalken.
Dat was niet alleen zijn kwaliteit want de voorzetten waren allemaal precies op maat (welke h.....l..l staat die voorzetten eigenlijk toe). Dat is lekker inkoppen lijkt me.
In de eerste helft deden Leo en Nico een wedstrijdje in verkeerd timen bij het koppen.
Het gehele team (m.u.v. Leo) was er van overtuigd dat Leo dat met vlag en wimpel heeft gewonnen. Leo, wordt nu eens wakker jongen!
In de eerste helft scoorde de tegenstander gestaag wat een ruststand van 0 - 4 opleverde.
En toen gebeurde het....
In de rust lanceerde Erik van D. een geweldig plan. Hij ging samen met Christophe in de spits, dan zouden we in ieder geval nog kunnen scoren.
Ook werden 2 nieuwe backs gelanceerd. Bas gatenkaas de Vree en Kees gatenkaas Bakker.
Deze actie met Erik van D. in de spits mislukte faliekant.
Het voordeel was evenwel dat Erik van D. weg was uit het centrum van de verdediging en dat Ronald E. daar ging spelen.
U raadt het al, dat ging in ieder geval een stuk beter.
Zo hielden we vrij lang de 0 in de 2e helft.
Maar goed, ons team houdt van cadeautjes en via diverse gatenkazen voorzetten en acties kon de tegenstander toch nog vrij makkelijk utlopen naar 0 - 7.
Dan nu de nazit.
Die was retegezellig. Dat komt met name door onze vaste groupies. Dames, blijven komen svp, dat hebben wij veteranen nodig.
De nazit is overigens stukken beter dan wij kunnen voetballen. Hoe is dat toch mogelijk. Maar goed, daardoor zal de baromzet deze maand exceptioneel zijn lijkt me.
Ook zijn er deze nazit al enkele zeer belangrijke afspraken gemaakt.
Na de wedstrijd tegen Allen Weerbaar in Bussum gaan we in de tuin van huize Webmaster verder met de nazit.
Dat zal me wat worden.
Nu maar hopen dat we volgende week weer de wei in mogen.
Als dat niet mag zullen we vast gaan schaatsen in Bussum.
Uw webmaster
=========================================================================
1 december 2012 Rivierwijkers - HSV: (2 - 2)
Dit keer lekker voetballen in wat regen. Het was echter wel erg koud voor deze en gene.
We begonnen met Leen in het doel, Erik en Nico in het centrum, Ruud links en Leo rechts.
Op het middenveld Edwin, Bert, Ronald E. en de rest weet ik niet meer.
We hadden 4 wissels dus de opkomst was geweldig.
We kwamen als vanouds met 0 - 1 achter. Dit keer door een weggevertje van Ruudje die zich kinderlijk simpel liet wegduwen bij de paal door de lucht van de scheenbeschermers van Nico.
Die scheenbeschermers gaan dit jaar nog slachtoffers maken denk ik. De lucht komt bijna door de tas heen.
Ronald E. heeft voor de wedstrijd nog wel zijn hele spuitbus deodorant op deze scheenbeschermers leeggespoten maar ik vrees dat dat niet meer helpt.
Dus mevrouw Ronald E.: als Ronald E. stinkt is het mijn schuld.
Door een scherpe counter maakt onze topscorerfransoos Christophe 1 - 1.
Maar ja, meestal geven wij cadeautjes en dit keer was het sinterklaas. Dus u raadt het al: het was zomaar 2 - 1 voor de tegenstander.
Met deze stand gingen wij rusten.
Tijdens de thee had Edwin een zakjapanner vol met goede tips. Het leek wel of hij net geslaagd was voor coach betaald voetbal.
In de 2e helft ging Ronald E. in de spits.
U begrijpt: onze beste speler in de spits dat moet doelpunten opleveren.
Verbaal leverde dat een hoop spektakel maar de doelpunten van zijn pantoffel bleven evenwel uit.
En toen gebeurde het.
Erik van D. die de corners neemt heeft niet meer de kracht om hem bij de 2e paal te krijgen.
Dus corner 1 was verloren (kwam kansloos bij de 1e paal).
En nu even goed opletten (speciaal voor mijn moeder).
Bij de 2e corner dacht Nico: kom hij zal wel bij de 1e paal komen. En zo geschiedde.
Nico was een robbertje aan het trekken en duwen met de achterhoede waardoor men collectief vergat op te letten waar de bal was.
En u raadt het al, die bal plofte pardoes in het doel. 2 - 2.
Wij rekenen dit doepunt dus voor 1,25. 1 stuks voor Erik van D. en 0,25 stuks voor uw vaste voorstopper (even opletten he ma?).
Helaas was zijn kuit hier zo van van streek (is dat wel Nederlands Erik?) dat hij voor de zekerheid zijn plek in leverde voor zijn collega''s.
Aan de kant is dan goed te zien hoe het voetbal van dit team er uit ziet.
Een enkele mooie actie daargelaten gaat er van alles mis. Maar dat maakt zo'n wedstrijd natuurlijk erg spannend.
Na de wedstrijd was het toppietoppie.
Het was een gezellige boel daar in die kantine.
De tegenstander heeft een slim inkoopbeleid. Ze doen net of ze een rondje aan ons willen geven, wachten tergend lang tot wij hun van pure dorst ellende dan maar een rondje aanbieden.
Gelukkig kwam hun rondje toch nog net op tijd.
Voldaan met dit ene punt togen wij huiswaarts.
Niet vergeten, er zit nog 8,10 euro in de pot.
Uw webmaster
=========================================================================
24 november vrij
Lekker shoppen met het vrouwtje.
=========================================================================
17 november 2012 HSV - Kampong: (1 - 4 oid)
Dit keer nog meer tijdgebrek.
Kampong was beter dan Nita dus de uitslag is om mee thuis te komen.
Het vertoonde spel was echter bedroevend.
Het experiment om Ronald E. op het middenveld te posteren is grandioos mislukt. Het werd daardoor achterin gatenkaas.
Ronald E. schoot voor de zoveelste keer op de lat. Hou daar eens mee op Ronald E., schiet die bal gewoon snoeihard in het doel.
Verder heeft hij overigens wel leuk gespeeld. En voor mijn moeder: ik deed het ook niet slecht.
Ook ben ik vergeten wie er gescoord heeft. Maar dat weet Hans vast nog wel.
Uw webmaster
=========================================================================
10 november 2012 Nita - HSV69 Ve1: (7 - 2)
Dit keer door wat tijdgebrek een kort verslag.
Deze wedstrijd ving op het onchristelijke tijdstip van 10.00 uur aan. PUPILLENTIJD!
Mede door dit vroege tijdstip waren er enkele ploeggenoten afwezig.
Leen, Ronald E, Erik van D. en Christophe B.
Dat was jammer want Nita is door ons echt wel te kloppen als we op volle sterkte kunnen aantreden.
Wim stond in het doel. Waar de rest staat weten jullie inmiddels wel.
We speelden niet slecht maak kwamen toch ongelukkig met 1 - 0 achter.
5 minuten later vond Nico het nodig de bal onhoudbaar in eigen doel te schieten.
Dat heb je er van als je doorzakt en al om 10.00 uur aan moet vangen.
Onze invallers Jan en Rene deden goed hun best en misstonden niet. Zij scoorden beide.
Nita bouwde de voorsprong langzaam uit tot 7 - 2.
Hoe de nazit was weet ik niet want ik ben snel naar huis gereden om mijn r..s uit te slapen.
Uw webmaster
=========================================================================
3 november 2012 HSV69 Ve1 - Allen Weerbaar: (4 - 5)
Op deze regenachtige zaterdag mochten wij thuis aantreden.
Kees had de kleedkamer tot Saunatemperaturen opgestookt in de hoop dat onze accu daardoor nog beter opgeladen zou worden.
Wij hebben als team vervolgens de ideeënbus vol gekotst met goede ideeën.
Zet de thermostaat niet op 26 maar op 20 dan kan de contributie volgende jaar nog lager worden.
Maar nu de wedstrijd.
Wij moesten tegen een tegenstander die wij in principe zouden moeten kunnen verslaan.
Echter: elke keer als wij tegen hen spelen is er wel iets waardoor de tegenstander aan het langste eind trekt.
Jaren geleden hadden wij de scheids tegen, liepen massaal het veld af (ik stond op enig moment nog in mijn uppie in de verdediging) en werd de pot bijna gestaakt.
Vorig jaar speelden wij de 10 kleine nikkertjes waarbij wij de wedstrijd met slechts 7 man uit konden spelen.
Wat zou deze zaterdag ons brengen?
We begonnen met wind tegen en stonden vanaf het begin onder grote druk. Het centrum met Ronald E. en Nico stond redelijk maar via de flanken kwam het gevaar. Leo had de grootste moeite niet aan alle kanten voorbijgelopen te worden wat helaas niet altijd lukte.
De tegenstander had een aantal pubers opgesteld waardoor de gemiddelde leeftijd ca 10 jaar omlaag gegaan was.
Er zaten een paar zeer rappe spelertjes bij die de bal ook nog eens snoeihard op doel konden afvuren.
Maar onze leen was deze wedstrijd weer eens in zijn oude bloedvorm. Hij ranselde de ene na de andere bal uit zijn goal.
Helaas viel Jos uit met een nare knieblessure. Jos, een spoedig herstel toegewenst, ik hoop dat we snel weer van jouw kunsten mogen genieten.
Daardoor schakelden wij allemaal een tandje bij. De tegenstander bleef drukken maar kwam niet tot scoren.
Toch kwamen ook wij aan aanvallen toe en dat resulteerde in de openingstreffer.
Uit een voorzet van Bas (ja, u leest het goed, onze Bas) scoorde Rene K. (Ja, u leest het goed, onze Rene K.). Deze kleine veelvraat had het vorige verslag goed gelezen en was getergd.
Dat neemt niet weg dat hij al snel weer in zijn oude ritme verzeild raakte en ballen terugspeelde ipv vooruit. Rene K. ga nu eens snel trainen dan gaat het in de toekomst vast beter.
Op dat moment brak de zon in zijn geheel door wat tot gevolg had dat wij (lees achterhoede) nauwelijks konden zien wat er voor ons gebeurde.
Na enige tijd maakte Christophe fraai 2 - 0 uit een messcherpe counter.
De druk op ons doel bleef echter ongekend hoog wat helaas vlak voor rust een lullige klutsekluts tegentreffer tot gevolg had.
De 1e helft sloten wij derhalve af met een 2 - 1 voorsprong.
In de rust zat iedereen een beetje met zijn p.k te spelen en zich (na later bleek) niet op te laden voor de 2e helft.
De 2e helft hadden wij wat kleine omzettingen.
Ik weet niet of het daar aan lag maar het spel werd er niet beter door. Net als in de 1e helft stonden wij doorlopend onder druk maar nu vielen de tegendoelpunten als rijpe appelen van de boom. De linksbuiten van AW liep Wil (deze wedstrijd met verve 'not the man of the match') aan alle kanten voorbij en scoorde er lustig op los.
Ook kreeg een AW-er de bal uit een mooie voorzet van WIl in ons doelgebied op een presenteerblaadje en scoorde daaruit.
De op 1 na 'not the man of the match' was ons aller Wim die wekelijks bekijkt hoeveel grasprietjes er gemiddeld per M2 op het veld aanwezig zijn.
Het nadeel daarvan is dat als hij opkijkt, hij een beetje gedesoriënteerd is.
Afgelopen zaterdag resulteerde dat in een terugspeelbal op leen terwijl hij (naar wij hopen) ) de bedoeling had de bal naar voren te peren.
Zoals eerder gemeld was Leen in bloedvorm en ook deze poging om in eigen doel te scoren overleefde hij prima.
Zo liep AW uit van een achterstand van 1 -2 naar een voorsprong van 2 - 4. Doodzonde.
In de tussentijd had Ronald E. nog enkele fraaie pogingen om de keeper van AW van afstand te verschalken. De 1e bal ging rakelings over en de 2e belandde op de lat (geloof ik).
Gelukkig kreeg Christophe het op zijn heupen en maakte de aansluitingstreffer. 3 - 4.
Het genot duurde niet lang want even later sprintte de spits nummer 6 (blijkt de 100m in 9.9 sec. te lopen red.) weg van Nico en maakte de 3 - 5.
Dat maakt Ronald E. echter goed kwaad waardoor hij in zijn eentje de 4 - 5 op de borden zette, Ronald, wat een mooi doelpunt.
En toen gebeurd het.
In de allerlaatste minuut mochten wij een corner nemen. Natuurlijk ging uw vaste voorstopper mee naar voren.
Ronald E. nam deze corner en legde deze panklaar op het bolletje van onze kleine fransoos.
En wat deed deze pannenkoek: hij kopte de bal die niet te missen was vlak voor mijn ogen gewoon naast. Schande, foei Christophe.
Zo eindigde deze pot in een nipte nederlaag.
De nazit was grandioos. Met de week komen meer dames ons bekijken (of is het controleren Kees J?) en dat maakt het nog gezelliger.
Het nadeel is dat we dan wat vaker moeten lappen maar goed, dat is voor een goede zaak.
Tot dinsdag en/of zaterdag a.s.
Uw webmaster
=========================================================================
27 oktober 2012 HSV69 Ve1 - Delta Sports: (3 - 2)
Op een stralende zaterdagochtend mochten wij na een weekje rusten eindelijk weer
de wei in.
Een aantal van ons hadden die wei al de dinsdag daarvoor betreden en waren
daardoor in bloedvorm.
Ik laat het aan de fantasie van de lezer over welke vedettes dat waren. In elk
geval hoorde Frank daar dit keer bij.
De tegenstander kwam ons niet onbekend voor. Vorig jaar waren wij veel beter
doch doordat wij niet tot scoren kwamen gingen wij met 2 - 0 de boot in door een
grote lamlendigheid en agv enkele messcherpe counters..
Lees dit nog eens rustig na in een van de
Argon-verslagen van seizoen 2011-2012.
Achterin werd gestart met Leen in het doel en in het centrum Erik van D. en uw
webmaster.
De overige posities weet ik niet meer behalve dat ons aller loods017 stond te
vlaggen. Ook waren de volgende spelers aanwezig: Erik van D. Wil, Bert, Rene K.,
Christophe, Edwin, Hans, Jos, Bas, Wim, Michael, Frank en Kees.
Wij hadden een erg volle bank. Dat biedt erg veel perspectief.
Ook was er erg veel publiek, deze wedstrijd zou gewonnen worden dacht men
kennelijk al vooraf.
Het was een gezellige boel aan de kant. Niet in het minst doordat Rob en James
nog even kwamen kijken.
Wij kwamen op 0 - 1 door een lucky per ongelukte voorzet van Bert die overigen
fraai door Christophe werd afgemaakt.
Helaas werd het erg snel 1 - 1 doordat de rechterkant stond te klungelen
waardoor de bonkige spits van Delta Sports kon scoren.
Even later kregen wij een pingel die genomen werd door Erik van D.
Hij schoot raak doch de scheids keurde de treffer af omdat de tegenstander te
snel bewogen had. Dat moeten wij voortaan ook doen.
Erik mocht opnieuw trappen en deze (eveneens te zacht getrapte bal) trof ook
doel. 1 - 2.
Deze voorsprong ging ook weer verloren doordat Nico, die buitenspel
constateerde, zijn supersnelle spits liet lopen.
Onze Whatsapp specialist Loods017 stond immers te vlaggen dus die zou zijn vlag
wel even omhoog steken dacht Nico.
Niets was minder waar. loods017 was waarschijnlijk aan het whatsappen en hield
de vlag om laag. Zo werd het 2 - 2.
En toen gebeurde het.
Een corner van Erik van D. kwam bij Nico terecht die de allermooiste assist van
dit seizoen en de 10 seizoenen hiervoor gaf (dit is even voor mijn moeder hoor).
Daardoor kon Jos simpel scoren. 2 - 3.
Met deze stand gingen wij rusten.
Na de thee kwam Ronald E. erin en ging Nico er uit. Leo nam zijn plaats in.
Ronald E. schreeuwde de longen uit zijn keel om Rene K. en Leo achterin te
houden.
Deze 'jonge honden' willen immers bij elke aanval mee naar voren en vergeten dan
in de regel dat zij ook nog een belangrijke defensieve taak hebben.
Rene K. speelde een dramatische pot. Die moet toch echt eens komen trainen om aan zijn conditie te werken.
Erik van D. moest eerder weg maar vond deze pot zo leuk dat hij plots weer terug was en weer mee ging doen.
De 2e helft eindigde in de brilstand. Dat betekent dat er 1 speler niet gewonnen heeft.
Dit is tevens het raadsel van de week. Welke speler is dat?
Dat betekenen tevens onze eerste punten.
Mannen ga zo door!
De nazit was ongekend.
Het is duidelijk dat de kantine van HSV vanwege de zonligging grandioos wint van de kantine van Argon.
We keilden in het zonnetje het ene biertje na het andere in onze dorstige kelen en de stemming was opperbest.
Op naar de volgende overwinning zou ik zeggen.
Uw webmaster
=========================================================================
20 oktober 2012 vrij
=========================================================================
13 oktober 2012 EDO - HSV69 Ve1: (4 - 0)
Op deze regenachtige zaterdag mochten wij weer eens in Utrecht aantreden.
We waren met voldoende spelers en redelijk op tijd. Dat was frappant aangezien wij al om 11.00 uur mochten aantreden.
Wel misten we enkele spelmakers en dat was te merken ook.
We stonden de gehele wedstrijd onder druk.
Hoewel ons spel niet om aan te zien was (ja ook mijn spel Leen, het kwam vast door het vroege tijdstip), de een na de ander maaide over de bal heen of raakte de bal verkeerd, bleef het 0 - 0 in de 1e helft. Wat een kansen werden door de tegenstander om zeep geholpen.
De tweede helft het zelfde beeld.
Toch hielden we nog lang stand.
En toen gebeurde het.
Leen overschatte zijn uitloopsnelheid en bood de tegenstander de kans om van afstand in het bijna lege doel raak te schieten.
Jammer want toen ging langzaam de kaars uit.
Na de 2-0 en 3-0 deed ook Nico nog zijn duit in het zakje.
Hij liet zijn man lopen en deze had alle gelegenheid om 4 - 0 te maken.
Dat was tevens de eindstand.
De nazit was prima. Nico had het eerste biertje van die dag te pakken dus de tap was schoon voor de overige biertjes.
Op naar de volgende wedstrijd.
Uw webmaster
=========================================================================
6 oktober CDW - HSV69 Ve1: (afgelast)
=========================================================================
29 september 2012 VVJ - HSV69 Ve1: (6 - 3)
Na weken van blessureleed konden we eindelijk weer aantreden met onze vaste voorstopper Nico (sorry Bas, even voor mijn moeder hoor).
We waren redelijk compleet, ook Leen was van de partij.
Het centrum achterin was als vanouds bezet met Ronald E. en Nico. Ruud F. begon op de linksback plaats en afwisselend speelden Wil en Leo aan de rechterkant.
Op het middenveld waren Frank, Rob en Erik te vinden en op enig moment ook Edwin.
Voorin stond Christophe. Verder weet ik het niet meer.
We begonnen ontzettend rommelig en kwamen snel onder druk te staan.
Achterin was het een chaos van jewelste. Dat komt vast vanwege de fusie en het feit dat voormalig Argonezen en Hoevenezen nog een beetje aan elkaar moeten wennen.
Alras kwamen wij met 1 - 0 achter. Ik geloof dat Ruudje gepoord werd door de nummer 10.
Wij lieten ons echter niet uit het veld slaan en uit een vlijmscherpe counter maakte Christophe fraai de gelijkmaker.
2 minuten later stonden we zelfs met 1 - 2 voor. Wederom een vlijmscherpe counter die door Hans fraai in de kruising geschoten werd.
Vlak daarna ging het licht uit bij ons.
De ene na de ander tegengoal vloog Leen om de oren. Hij kon zich dit keer helaas niet onderscheiden.
Nico was de 1e helft ook niet scherp genoeg en liet zich door nummer 15 aftroeven bij het koppen.
Toch kregen wij ontzettend veel kansen die er allemaal niet invlogen.
De tegenstander was een stuk efficiënter in het benutten van de kansen. Dat kwam ook doordat wij te veel doordekten waardoor er geen rugdekking was achter onze gatenkaas.
We gingen door dit alles de rust in met een 5 - 2 achterstond.
In de rust werd al het tactisch vernuft in de strijd gegooid. De een had nog betere ideeën dan de ander.
We begonnen de 2e helft daardoor ook veel geconcentreerder en gaven bijna niets meer weg.
Op enig moment kregen wij een terechte pingel die professioneel door Erik werd benut. 5 - 3 en de tegenstander begin te wankelen.
Helaas konden wij ook de 2e helft de vele kansen niet benutten.
Ook deze helft was de tegenstander weer efficiënter waardoor de eindstand van 6 - 3 op de borden kwam.
De nazit was prima en voldaan (niet van de wedstrijd maar wel van de nazit) togen wij huiswaarts.
Uw webmaster
=========================================================================
22 september 2012 HSV69 Ve1 - Houten Ve1: (0 - 9)
Onderstaand een wedstrijdverslag dat door Edwin van Internet geplukt is. Probeer bij het lezen niet in slaap te vallen svp.
"
Wedstrijdverslag HSV69 VE1 - Houten VE1 Dit bericht is op 23-09-2012 geplaatst door: Peter van Pelt
HSV ’69 veteranen – SV HOUTEN veteranen (22 september 2012)
Na de beschamende wedstrijd van vorige week tegen Delta Sports was het zaterdag 22 september de dag om te laten zien dat wij de parels van SV HOUTEN zijn in plaats van de kiezelstenen of basaltblokken.
Waar wij normaal gesproken rond 15.00 uur onze wedstrijden spelen was het vandaag een soort van "lunchwedstrijd". We moesten om 12.45 uur aantreden voor een uitwedstrijd tegen HSV ’69 uit De Hoef. Toch lekker als je vroeg moet spelen dat het dan ook meteen een ongelooflijk eind weg is. De Hoef is een dorpje in het gebied de "ronde venen" en ligt richting Uithoorn. Er wonen ruim 900 mensen en heeft een voetbal- handbalvereniging. En wat u niet weet en ik ook niet wist is het gegeven dat onze Olympische kampioene snowboarden Nicoliene Sauerbreij is geboren in dit gehucht. Dit is gelijk een verklaring voor haar talent om op een plankje met een rotgang een berg af te glijden. Want waar kun je dat beter leren dan in De Hoef?
De wekker moest dus worden gezet bij de wijze mannen van de veteranen. Het was vroeg maar ook wel een keer lekker om niet mee te hoeven naar de supermarkt waar je iedere zaterdag een beetje voor lul loopt met een winkelkarretje voor je buik dat door je vrouw vakkundig wordt volgegooid met etenswaren. En dan heb ik het nog niet over de discussie die ontstaat als de meeste veteranen grijpen naar "weer" een kratje bier. Je belandt daarna automatisch in een pittig gesprek over je eetgewoonten (teveel en te vet), je drinkgewoonte (het is thuis geen kantine) en het gezever over het roken (terecht!). Wat ben ik blij dat ik geheelonthouder ben. Thuis aangekomen mag je je ook nog eens een breuk sjouwen aan al die kratten en tassen. Gewoon geen goede voorbereiding op het belangrijkste moment in de week.
Terug naar dat belangrijkste moment. Op een één of andere manier roept de naam HSV bij mij toch andere beelden op. Ik denk hierbij aan een briljante voetballer en dan vooral aan zijn echtgenote die een samenwerking heeft met Hunkemöller. Prachtig al die vrachtwagens waar mevrouw van der Vaart languit liggend is opgeplakt. Eén van Hollands mooiste exportproducten.
Er zijn ook andere momenten in je leven dat je hart open springt van enthousiasme. Een dergelijk moment had ondergetekende afgelopen zaterdag. Wat is dat De Hoef toch een prachtig dorp. Gelegen tussen het wuivende riet, mooie slootjes en weilanden waar koeien de tijd van hun leven hebben en alleen hoeven te grazen en wachten op de volgende melkbeurt. Boeren die tijd zat hebben en met hun trekkers onbekommerd en zonder haast de weg versperren. En ook nog eens een geweldige voetbalclub met een kantine zoals het hoort en een veld waar je de vingers bij aflikt en het kwijl je uit de mondhoeken loopt. En dan wil ik het met u nog niet eens hebben over het geweldige broodje bal dat in deze kantine wordt geserveerd. Heerlijk om zo’n broodje op te eten zonder de spiedende ogen van vrouwlief.
U moet zich voorstellen dat deze zaterdag het zonnetje heerlijk scheen en dat je via een soort van dijkje afdaalt naar dat prachtige voetbalveld. Dit veld was omgeven door een ouderwets hek. Betonnen paaltjes met een gat waardoor een buis loopt. Die betonnen paaltjes met die buizen staan daar al vanaf het prille begin van de club. Dat kan en mag niet anders zijn. Daar hebben heel wat voetballiefhebbers met hun dikke kont tegenaan gehangen. Het veld was nog echt sappig groen, had nog gras in de doelgebieden en doelen met een hagelwit net dat over 2 bogen aan de achterzijde naar de grond loopt. En uiteraard hingen er reclameborden van de plaatselijke middenstand bij het veld. Het zal u niet verbazen dat het aantal borden niet voldoende was om het gehele veld te voorzien van reclame.
Een voetbalveld zoals voetbalvelden moeten zijn. Geen ongezellige kantines en geen 10 kunstgrasvelden die ergens op een ,van god en alle mensen verlaten plek, zijn neergekwakt. Gewoon een veld omsloten door bosjes en een klein slootje. Als ik dit zo zie dan krijg ik de neiging om op zondagmorgen, in plaats van een verslag te schrijven, in de auto te stappen om vervolgens voetbalvelden te gaan bekijken in dorpjes rondom Delfzijl, Midden-Beemster, Oldenzaal of Arnemuiden (van die klok). En er zijn ongetwijfeld ook mooie en tijdloze velden te vinden in de provincie Limburg. Ergens weggestopt in een vallei waar de tijd heeft stil gestaan. Sorry dat ik zo door draaf met dit verhaal over voetbalvelden. Ik denk dat dit met mijn leeftijd en afkeer (zelfs haat) van kunstgrasvelden te maken heeft.
De wedstrijd Genoeg gesproken over dat prachtige sappige grasveld van HSV ’69. We kwamen hier met slechts 1 missie, 3 punten. Gewoon de schande van vorige week wegpoetsen.
En wat schertste onze verbazing. De ploeg van HSV ’69 bestond voor meer dan de helft uit de veteranen van Argon. Een ploeg waar wij vorig jaar ook schandelijk van verloren in de uitwedstrijd. Na een gesprek werd duidelijk dat het veteranenvoetbal bij Argon niet serieus wordt genomen. Typisch zo’n te grote club op een te groot en te lelijk sportpark die zijn historie vergeet. Zo ga je niet met liefhebbers van deze edele sport om. Een verstandige en vooral mooie keuze om de wedstrijden te gaan spelen voor HSV uit De Hoef.
Het mooie aan het tenue van HSV is de kleur. Wit met blauwe accenten. Kleed lekker af. Die kleine kale voormalige Argon spits zag er in één keer veel beter uit.
De opstelling van de parels had 1 verrassing. Rob Motshagen stond in het doel. Ik hoor u denken. Wordt je ook op veteranenniveau geslachtofferd na een dramatische wedstrijd tegen Delta Sports? In principe niet. De reden dat Rob in het zwart gekleed ging was dat ondergetekende vorige week een knieblessure heeft opgelopen en morgen (maandag) onder het mes gaat. Wij richten onze pijlen dus noodgedwongen op een terugkeer na de winterstop als alle velden en vooral de doelgebieden weer ouderwets kaal zijn.
De wedstrijd begon voor ons heel goed. De opstelling stond als een huis (misschien is stal een beter woord als je in De Hoef speelt), iedereen deed wat hij moest doen (de bal inleveren bij Michiel van Tuyl) en bij fouten werd er niet negatief gereageerd maar opbeurend gesproken. Prima.
Het werd al snel duidelijk dat onze tegenstanders nog een beetje moeten wennen aan elkaar. De kansen waren er dus al snel voor de veteranen uit Houten. De keeper, de paal, lat en botte pech stonden een snelle voorsprong in de weg. Na een kleine 10 minuten was het eindelijk zover, de openingstreffer. En wat voor een doelpunt. André van Dokkum ging goed door op links en gaf een loepzuivere voorzet op Michiel van Tuyl. Deze laatste kon op zijn Bep Bakhuys’ de bal duikend in de verre hoek plaatsen. Een geweldig mooi doelpunt van een prachtige voetballer.
Dit doelpunt was een startsein om nog meer gas te geven en de tegenstanders volledig klem te zetten. Dit resulteerde in een enorme hoeveelheid kansen die op een haar na gemist werden door o.a. Erik Tonen (hoe een masterblender, masterblunders maakt). Na al deze kansen was het toch Erik die op aangeven van Gerard Stooker de bal cool in het net schoot. De man van de assist haalde iets later de trekker over en zette de 0-3 op het fictieve scorebord.
Ons voetbal zag er gewoon heel goed uit. Wellicht dat al eerder genoemde omstandigheden mij positief stemmen maar het blijft een feit dat het spelletje vooral werd gespeeld op de helft van de tegenstander. Zij kregen tegen ons middenveld en verdediging geen kans. Na weer wat kansen vakkundig om zeep te hebben geholpen was het weer SV HOUTEN dat een doelpunt maakte. Wederom was het onze masterblender die het net wist te vinden. Een fraaie intikker na een soepele combinatie in het strafschopgebied.
De stand had nog hoger kunnen zijn als de lob van Raymond Siebe doel had getroffen. Vorige week schreef ik al over dat prachtige linkerbeen van onze giraffe. Veel gevoel, zuiver, overzicht en strak. Zomaar wat teksten over Raymond Siebe. En eerlijk gezegd was het net niet doelpunt leuker dan wel een doelpunt. Raymond liep op de doelman af en zag zijn kans schoon een prachtige lob te lanceren met zijn linkervoet. In eerste instantie zag het er goed uit. De keeper was volledig kansloos, de bal had genoeg vaart en ging gewoon richting het linkerhoekje. Raymond dacht terecht dat dit zijn 2e goal van het seizoen zou zijn en stak vreugdevol en zelfvoldaan kijkend zijn handen in de lucht wachtend op het moment dat zijn vrienden hem om de hals zouden vliegen. En wat is er nu mooier dan op dat moment de bal tegen de paal te zien stuiteren. Eigenlijk niets. Raymond Siebe, een waardig opvolger van Jurrie Koolhof (voor mensen die hun klassiekers kennen).
De rust werd bereikt met een 0-4 voorsprong. Er werd besloten om dit veld de pauze door te brengen. Speel je op een prachtig veld dan moet je er maximaal gebruik van maken.
De 2e helft werd een beetje rommelig begonnen. Er waren wat wisselingen geweest en voordat hij het zelf in de gaten had liep onze rechtsbuiten Hans van Rooijen op de plaats van de voorstopper. Het blijkt dat wisselen te verwarrend is voor een stelletje oude mannen. We waren wel blij dat onze Hans er weer "bij" was naar een vervelende aanvaring met een insect.
Toen de organisatie weer goed stond werd het voetbal ook een stuk beter. Dit resulteerde in een schoonheid van een doelpunt. Gerard (weer hij) stuurde Michiel van Tuyl de diepte in. Deze laatste plaatste met een mooi hakje de bal terug richting Walter die vervolgens met zijn rechtervoet zeer beheerst de bal in de linkerbovenhoek krulde. Een schoonheid van een doelpunt. En op dat moment vraag je jezelf toch af waar die tv camera’s zijn.
We waren nog niet uitgejuicht of Walter wist wederom het net te vinden. Een mooie steekpass nam hij goed aan met het puntje van de schoen om vervolgens ijskoud de doelman te verslaan. 0-6.
Na de rust was er overigens een speler van HSV in het veld gekomen die de moeite van het vermelden waard is. Ons spits Gerard Stooker is een lange vent van 1,95 meter. Gewoon een boom van een kerel. De voorstopper die hem in de gaten moest houden gaf Gerard het "Fred Blom gevoel". Hij leek wel een onderdeurtje in vergelijking tot dit flatgebouw. Wat een wolkenkrabber die voorstopper. Hij vertelde mij dat hij 2,02 meter lang was. Ik zou nog maar eens goed nameten want als je gebukt staand net zo groot bent als je doelman dan kan het maar zo zijn dat er een meetfout is gemaakt.
Genoeg over deze voormalige basketballer. Het ene doelpunt was eigenlijk nog mooier dan het andere. De 7e goal kwam van de voeten van Jos van Rooijen. Zoals ik enkele weken geleden schreef. Wij maken soms anticyclische keuzes. Alle hoge ballen op Theo Roon en Fred Blom (2 smurfen van de buitencategorie) en dan nu een prachtig doelpunt van Jos van Rooijen. Een speler als Jos mag geen mooie doelpunten maken. Die moet gewoon net als Andre Hoekstra (koning kluts) zijn goaltjes meepikken. Jos moet dus niet zoals afgelopen zaterdag vanaf een meter of 25 de doelman verschalken met een technisch perfect uitgevoerde lob. De 0-7 was dus een prachtig doelpunt en technisch goed uitgevoerd door Jos van Rooijen. Dat is pakjesavond in juni, Ryan Babel die een bal in één keer aanneemt, Aljé Schut die geen eigen doelpunten maakt, Beau van Erven Dorens met goede kijkcijfers, Berlusconi zonder kleine meisjes, Nick zonder Simon en Raymond Siebe zonder zijn telefoon en Facebook. Het is Jos natuurlijk wel van harte gegund. Loon naar werken.
In de 2e helft stond Rob Motshagen met zijn rug naar de koeien toe en u kunt het toeval noemen maar de koeien kwamen steeds dichter bij Rob staan. Rob had een zware trui met witte strepen aan en ik verdenk enkele lesbische koeien ervan dat ze dachten, wat een lekker wijf. Vermeld dient te worden dat Rob weinig te doen had maar wat hij moest doen deed ie prima. Lekker meevoetballen en een paar gevaarlijke schoten wegtikken. Uitstekend. Overigens was het wel een dolkomisch gezicht met een hoog All Stars gehalte als de overgeschoten bal uit de wei werd gehaald door een klein blauw spelertje zoals André van Dokkum. Het enige wat ontbrak was een stier die zo’n van Dokkum dan op gaat jagen.
Dan was er nog het moment van Erwin Houthuyzen. Deze veteraan zat naast mij op het bankje te genieten van het heerlijke zonnetje, de acties en balaannames van Michiel en de mooie doelpunten. Een ideaal moment om even weg te dromen en te denken aan heel andere zaken dan voetbal. Zo kon het gebeuren dat Erwin werd geroepen om in te vallen en dit pas ontdekte toen de gewisselde Hans de Hakker al bijna onder de douche stond. Snel de scheenbeschermers in de kousen proppen, het veld in lopen om vervolgens de eerste bal strompelend en op zijn kont liggend voor de benen van een tegenstander weg te schieten. Ook nu de vraag. Waar waren de camera’s?
De 0-8 voor de parels uit Houten was wederom het gevolg van een mooie steekpass dwars door de verdediging van HSV heen. Ditmaal was het Marco Vermeer die de bal prima aannam en in de volgende beweging de bal simpel in het doel tikte.
Dan was daar nog het 9e doelpunt van de SV uit Houten. Een korte toelichting. Vooraf had Gerard Stooker toegezegd 2 maal te scoren tegen HSV. Hij voelde zich in vorm, was zo scherp als een mes, had er zin in en liep over van zelfvertrouwen. Gerard zoals wij Gerard kennen. En tot aan het 8e doelpunt stond zijn teller stil op slechts 1 schamel doelpuntje. Wat is er dan mooier als hij vrij voor de keeper toch de bal afgeeft aan Walter Engelman die er nog beter voor stond? Bijna niets. We zijn teleurgesteld in slechts 1 doelpunt van onze Geer maar dit gevoel wordt ruimschoot gecompenseerd met deze sympathieke assist en de dreiging die gedurende de hele wedstrijd uitging van Gerard.
Na anderhalf uur stond de teller stil op een 0-9 eindstand. Een gevolg van goed voetballen, goede en positieve coaching en de aanwezigheid van werkelijk hemelse omstandigheden. Voetballen in De Hoef was deze zaterdag één groot feest.
Volgende week krijgen wij NITA uit Nieuwer ter Aar op bezoek. Een goede tegenstander die wij nog kennen van een bekerwedstrijd enkele jaren gelden. 0-2 voorstaan en alsnog met 3-2 verliezen. Tijd voor revanche lijkt mij.
We hebben weer genoten.
Tot volgende week.
Peter van Pelt.
Zie verder: http://www.svhouten.nl/svh/asp/Nieuws/Nieuws-archief/Bericht.asp?id=14376
"
Einde citaat.
Uw webmaster
=========================================================================
15 september 2012 De Meern - HSV vet 1: (4 - 1)
Onderstaand een kort verslag van Hans Blok:
"
Wat betreft De Meern uit weet ik alleen nog de uitslag 4-1 nederlaag, ze waren iets beter en de doelpunten vielen wat ongelukkig verdeeld over 2 helften. In de 90 +3e minuut werd ik onheus bejegend in het strafschopgebied en tegen alle conventies in heb ik zelf de penalty onberispelijk ingeschoten. De nazit was tekort vanwege het 65 jarige feest van de club, om half 6 werden we vriendelijk verzocht om.....
"
Uw webmaster
=========================================================================
9 september 2012 Argon dames - HSV vet 1: (uitslag onbekend)
Onderstaand het relaas van Hans Blok:
"
Wat betreft zondag kan ik wel de volgende handvatten (of vaten) aanreiken. Een nuttige oefenwedstrijd voor zowel dames als veteranen met 7 tegen 7 en steeds wisselen. Ronald stond op doel omdat Leen in de weer was geweest met 450 balen hooi in z'n uppie, gelukkig was hij er bij de nazit wel bij. Van de zes doelpunten weet ik dat Wim er een paar heeft gemaakt, Bas snoeihard met het hoofd, ikzelf ook nog een. De rest is me door onoplettendheid, waarschijnlijk tijdens een wissel, ontgaan. Het was ook zo gezellig langs de lijn. Als ik er nog eens over nadenk heb jij (Bas) er wel 2 gemaakt! 1-0 en 2-0 ik dacht toen nog hier gebeurd iets uitzonderlijks, klopt dit?? Laat de webmaster maar eens versteld staan. De nazit was ongekend, onder meer door de hapjes van Karin waarvoor dank. Verder hebben we de waarschuwing over het voldoende drinken van de trainer afgelopen dinsdag goed in ons oren geknoopt, maar liefst anderhalf flesje water voor 9 man!
"
Uw webmaster
=========================================================================
1 september 2012 Argon 4 - HSV vet 1: (4 - 1)
Op een mooie zaterdagmiddag mochten wij op het hoofdveld van Argon tegen de Zaterdag 4 zaliger (zij stoppen ermee) aantreden.
Wij hadden 3 invallers. Een jonkie met de mooie naam Rohan, onze welbekende Jos Portugal en Rob de Haan.
Hoewel Kees Bakker er niet bij was, was de gemiddelde leeftijd van Argon 4 nog steeds zo'n 20 jaar jonger als (of is het dan Erik?) die van HSV Veteranen 1.
Met Leen in het doel (onze vertrouwde sluitpost) zou Argon 4 het moeilijk moeten kunnen krijgen.
In de eerste helft begon Argon meteen te drukken. HSV kwam er niet uit.
De eerste goal viel wel erg ongelukkig.
Rob was wat nonchalant waardoor de spits met nummer 9 kon schieten.
Dit wel heel zachte schot bevatte een klein stuitje waardoor Leen misgreep en deze zeker voor hem zeer houdbare bal in het doel belandde.
1 - 0.
Even later viel de 2 - 0 ook op lullige wijze. Ik weet niet meer helemaal precies hoe dat ging maar Jos en Nico waren hierbij betrokken.
Toch maakten we het Argon moeilijk waardoor zij de voorsprong niet verder uit konden bouwen.
Met deze stand gingen wij rusten.
In de 2e helft deed Argon er nog een schepje bovenop en was het gemiddelde leeftijdsverschil zo'n 30 jaar.
Deze jongens waren wel heel erg fit maar toch konden ze ons niet wegspelen.
En toen gebeurde het.
Een voorzet van rechts werd door Nico in eigen doel gepeerd (Nico is nu gedeeld topsscorer). Ja hij was er wel eerder bij dan die hele jonge spits (chapeau Nico, deze opmerking is voor mijn moeder red.). Daarmee werd het 3 - 0.
Vanaf dat moment kreeg Rohan het op zijn heupen.
Hij maakte even later fraai 3 - 1 (gelukkig zonder over te spelen want dat was al een paar keer misgegaan).
In deze 2e helft tikten we er af en toe weer lustig op los.
Toch maakte Argon uit een mooie aanval 4 - 1 en dat was meteen de eindstand.
De nazit (in HSV-termen het natje en het droogje) was van uitzonderlijke klasse.
Mannen ga zo door.
Uw webmaster Nico.
=========================================================================
18 augustus 2012 toernooi bij SV Zevenhoven: keurige 5e plaats)
Dit keer een verslag door Kees Bakker. Dat scheelde mij weer een hoop werk.
Ik citeer Kees:
"
Een speciaal welkom bij de club toch wel dit jaar aan de veteranen die bij Argon vandaan komen, zij gaan samen met een deel van het oude vierde van de zondag op de zaterdagmiddag hun kunsten vertonen.
Afgelopen zaterdag hebben ze al een toernooi gespeeld bij Zevenhoven. Met een keurige 5e plaats hebben ze het toernooi afgesloten. Persoonlijk heb ik ervaren dat het met het natje en droogje (in Argon termen de nazit, red) ook wel goed zit bij dit team. Nogmaals jongens heel veel succes en gezelligheid toegewenst bij HSV.
"
Was getekend: Kees Bakker
Uw webmaster Nico.
=========================================================================